پس از حمله ١١ اکتبر ١٩٧٦ نیروی پیشمرگه به بخش بنگرد، حکومت با هلیکوپتر در مناطق بنگرد و اطراف آن تحرکات پیشمرگه‌ها را زیر نظر داشت، پس از آماده‌سازی در تاریخ ٢٥ دسامبر ١٩٧٦ نیروهای حکومت پیشروی‌های خود را آغاز کردند و به روستای سیدر رسیدند، از آنجا نیروهای پیشمرگه رهبری موقت به فرماندهی کمال کرکوکی برای جلوگیری از پیشروی ارتش به سمت روستای سیدر حرکت کردند، وقتی نیروی پیشمرگه به ارتفاعات ذکریا رسید، حکومت شروع به کوبیدن روستای سیدر کرده بود، بنابراین نیروی پیشمرگه پایین آمدند و به دو محور تقسیم شدند، فقیه اسماعیل و ملازم حسن خوشناو مسئولیت محور سیدر را بر عهده گرفتند و صالح آوزه، شیخ حسین لوتر و بایز عبدالله با یک گروه سی و پنج نفره به فرماندهی کمال کرکوکی و نصرالدین مصطفی به سمت روستای شارستین حرکت کردند و در همان روستا با نیروی حکومت رو در رو شدند، ارتش رژیم از دوکان از دو جبهه دیگر به نیروهای پیشمرگه در روستای شارستین حمله کردند، صبح روز ٢٦ دسامبر ١٩٧٦ جنگ سنگینی میان هر دو طرف رخ داد، به دلیل نابرابری در سلاح و تجهیزات نظامی میان هر دو نیرو، نیروی پیشمرگه مجبور به عقبنشینی شد، با این حال توانستند ضربه بزرگی به نیروی حکومت وارد کنند، در آن جنگ از نظر نظامی از نیروی رژیم نزدیک به صد سرباز کشته شدند (در چند منبع به کشته شدن ١٦٣ سرباز اشاره شده و یک هلیکوپتر نیز ساقط شده است) در مقابل نیروی پیشمرگه نیز ٧ تا ٩ شهید و ٩ مجروح داشتند که در میان آنها فرمانده نیروی پیشمرگه کمال کرکوکی و نصرالدین مصطفی معاون مسئول منطقه مجروح شدند.
در حمله خود به روستای شارستین نیروهای حکومت از هیچ چیز دریغ نکردند، در هدف قرار دادن غیرنظامیان و سوزاندن و ویران کردن روستا، تنها در آن حمله ٩ غیرنظامی شهید شدند که در میان آنها زن و کودک در سنین چهار سال تا هشتاد سال دیده می‌شدند و ٣٢ نفر دیگر نیز مجروح شدند. نزدیک به ١٠٠ مرد، زن و کودک بی‌گناه توسط ارتش رژیم اسیر شدند و به زندان‌ها فرستاده شدند، تمامی مجروحان و آوارگان این جنگ پس از پایان یافتن به روستای خورخوره منتقل شدند و در آنجا توسط اهالی روستا به آنها خدمت‌رسانی و پناه داده شدند.
منبع:-١ آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.