فرمانده شهید عبدالقادر حسن معروف به حاجی قادو گراوی در 1928 در یک خانواده میهنپرست کرد در دره شهیدان (خانکه) در مرز عراق و ترکیه به دنیا آمد.
خاطرات مبارزهدر 1958 با سازمان مخفی حزب دموکرات کردستان در شهر زاخو با سید صالح یوسفی تماس گرفت، در 1961 در آغاز انقلاب بزرگ سپتامبر در 1961 هنگامی که بارزانی افسانه‌ای به منطقه زاخو رسید، با او ملاقات کرد. در 1978 به دستور بارزانی افسانه‌ای، فرمانده گروهانی با 150 نفر در نیروی زاخو شد.
در 1972 معاون گردان سوم نیروهای زاخو شد و در 1974 فرمانده گردان چهارم نیروی زاخو شد تا زمان شکست انقلاب بزرگ سپتامبر. شهید حاجی قادو کارهای حزبی بسیاری را در منطقه و در کردستان سوریه و ترکیه انجام داد. او در طول انقلاب سپتامبر به پیشمرگه‌ها کمک می‌کرد، از جمله تهیه لباس پیشمرگه و بسیاری نیازهای دیگر.
در مرز ارتش اول، او با هزینه شخصی خود به پیشمرگه‌ها کمک می‌کرد. فرمانده شهید در طول زندگی خود در نبردهای بسیاری شرکت کرد، از جمله نقشی مهم در تصرف عین زاله، نبرد متین، نبرد کورت گبانه، نبرد سیارو سپندارا، نبرد دزه، نبرد جریان زاخو برای چندین بار، نبرد ابراهیم خلیل، نبرد بزرگ عامر آغا در 1974 داشت و در آن نبرد رئیس نیروهای زاخو بود و رهبری شکست حمله دشمن در روستای هیرور در 1977 و جنگ بزرگ بلمیر در منطقه برواری بالا در 1977 را بر عهده داشت.
پس از فروپاشی انقلاب در 1975، آن شهید جاودان در ایران پناهنده می‌شود و تسلیم دشمن نمی‌شود. پس از ماه‌ها، او می‌خواهد برای نجات خانواده‌اش از دست دشمن به منطقه بازگردد و اگر در این کار موفق شد، خانواده‌اش را به ایران ببرد، اما به روستای سرو در مرز ترکیه و ایران می‌رسد و توسط رژیم شاه دستگیر می‌شود و او را با خانواده‌اش به عراق تحویل می‌دهند و دو ماه در اربیل و دهوک زندانی می‌ماند و بعداً آزاد می‌شود. آن شهید به دلیل احساسات میهن‌پرستانه کردی خود مجبور شد به مرز ترکیه برود و به صفوف انقلاب گولان بپیوندد، در 1976 نقش مهمی در انقلاب گولان ایفا کرد و مقر بسیار مهمی در کردستان عراق در روستای گوفکه تأسیس کرد و رهبر انقلاب گولان شد تا اینکه در نبرد بلمیر در 24 مه 1977 به شهادت رسید.
منبع:آرشیو دانشنامه حزب دموکرات کردستان