زندگی‌نامه

حسکو میرو، در سال ١٩٢٨ در روستای «کورکی» وابسته به ناحیه «گوره‌تو» از توابع شهرستان «مرگه‌سور» در استان اربیل متولد شده، در اتحاد جماهیر شوروی تحصیل کرده و مدرک کشاورزی دریافت کرده است، در سال ١٩٦٣ به شهادت رسید.

کارنامه مبارزاتی

پس از آغاز انقلاب دوم بارزان در سال ١٩٤٣ به صفوف انقلاب پیوست و در جنگ‌ها شرکت کرد، به همین دلیل در ١٩ اوت ١٩٤٥ به دستور دادگاه عرفی نظامی، تمام اموال و دارایی‌های منقول و غیرمنقول وی مصادره شد.

در ١١ اکتبر ١٩٤٥ و پس از شکست انقلاب دوم بارزان، همراه با مصطفی بارزانی و یارانش به شرق کردستان عبور کردند. پس از تأسیس جمهوری دموکراتیک کردستان در مهاباد، در ٣١ مارس ١٩٤٦ در چارچوب نیروی بارزان از جمهوری دفاع کرد.

پس از سقوط جمهوری کردستان در مهاباد و بازگشت بارزانی از شرق کردستان به جنوب کردستان، در جنگ‌های جبهه «سقز» مشارکت داشت، همچنین از آن پیشمرگه‌هایی بود که در ١٩ آوریل ١٩٤٧ از طریق «خواکورک و دشت برازگر» از طریق خاک کردستان ترکیه به منطقه «شیروان و مزوری» بازگشت.

پس از بازگشتشان، ژنرال مصطفی بارزانی در ٦ مه ١٩٤٧ در روستای «ارگوش» جلسه‌ای با یارانش برگزار کرد و آن‌ها را در ماندن یا رفتن به سمت اتحاد جماهیر شوروی مختار کرد. در آنجا تمامی یاران تصمیم به ادامه دادن و رفتن به سوی اتحاد جماهیر شوروی گرفتند، در ٢٣ مه ١٩٤٧، ژنرال مصطفی بارزانی را به سمت اتحاد جماهیر شوروی همراهی کرد و در جنگ «گلی قطور» و جنگ «پل ماکو» مشارکت داشت و پس از سختی و خستگی بسیار، در ١٨ ژوئن ١٩٤٧ از رودخانه «ارس» که در مرز ایران و اتحاد جماهیر شوروی قرار دارد، به سوی شوروی عبور کرد.

پس از رسیدن به اتحاد جماهیر شوروی، در ١٩ ژوئن ١٩٤٧ به همراه تمامی یارانش در شهر «نخجوان» از جمهوری آذربایجان به مدت چهل روز در مجتمعی سرباز که با سیم خاردار محصور شده بود، نگهداری شدند و توسط گروهی از سربازان نگهبانی می‌شدند و از نظر غذا، پوشاک و رفت‌وآمد با آن‌ها همانند اسرای جنگی رفتار شد. سپس با تصمیم دولت شوروی بر مناطق «آغدام»، «لاچین»، «آیولاخ» و «کلبجر» در جمهوری آذربایجان تقسیم شدند. در ١٠ دسامبر ١٩٤٧ به پادگانی در کنار دریای خزر در باکو پایتخت جمهوری آذربایجان منتقل شدند و در ٢٣ همان ماه لباس نظامی به آن‌ها داده شد و به سرپرستی افسران جمهوری آذربایجان روزانه هشت ساعت تمرینات نظامی انجام می‌دادند. در همان زمان روزانه به مدت چهار ساعت توسط برخی از یارانشان که باسواد بودند، درس‌های یادگیری زبان کردی به آن‌ها داده می‌شد.

پس از برخورد بد جعفر باقروف با یاران، بارزانی تصمیم می‌گیرد کمپ نظامی را در ٢٩ اوت ١٩٤٨ از جمهوری آذربایجان به مجتمع «چرچوک» در نزدیکی تاشکند پایتخت جمهوری ازبکستان منتقل کند و در آنجا به تمرینات نظامی ادامه می‌دهند.

در مارس ١٩٤٩ به همراه یارانش به صورت دسته و گروه با قطار بر روی روستاهای تعاونی اتحاد جماهیر شوروی تقسیم شدند و در مزارع کلخوز (زمین‌هایی که مردم از دولت اجاره می‌کردند و بعد سهم دولت را می‌دادند) کار می‌کردند.

پس از تلاش بسیار و فرستادن چندین نامه توسط ژنرال بارزانی به استالین، سرانجام نامه‌ای به دست استالین می‌رسد که در آن بارزانی از مشکلات یاران خود می‌گوید و او نیز بلافاصله تصمیم به تشکیل کمیته‌ای برای بررسی وضعیت یاران بارزانی می‌گیرد و سرانجام تصمیم کمیته بر این می‌شود که همگی در شهر «وریویسکی» جمع شوند، بنابراین نامبرده در نوامبر ١٩٥١ به شهر وریویسکی در شوروی می‌رود.

پس از انقلاب ١٤ ژوئیه ١٩٥٨ در عراق و بازگشت ژنرال مصطفی بارزانی، در ٢٥ فوریه ١٩٥٩ و بر اساس هر دو ماده سوم و هفتم و بند (أ) از ماده دهم و اجرای ماده (١١) با استناد به قانون اصلاح‌شده شماره ١٩ در سال ١٩٥٩، او و یارانش مشمول عفو عمومی شدند.

سال ١٩٥٨ جمهوری عراق به ریاست عبدالکریم قاسم تأسیس شد، نامبرده در ١٦ آوریل ١٩٥٩ به همراه یارانش با کشتی «گروزیا» از طریق بندر بصره در جنوب جمهوری عراق به کردستان بازگشت. سال ١٩٦١ در انقلاب ایلول شرکت کرد، سال ١٩٦٣ در جنگ کوه «پیرس» به شهادت رسید.

منابع:
  1. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان

  2. حمید گردی، چکیده تاریخ‌نامه، چاپ اول، (اربیل - موسسه چاپ و نشر آراس - چاپخانه وزارت آموزش - ٢٠٠٤ز).
  3. حیدر فاروق السامرائي، ضیاء جعفر و نقش سیاسی و اقتصادی او در عراق، (لندن - دارالحکمه - ٢٠١٦م).
  4. شعبان علی شعبان، برخی اطلاعات سیاسی و تاریخی، چاپ سوم، (اربیل - چاپخانه روژهلات - ٢٠١٣ز).
  5. صالح یوسف صوفی، گاه‌شمار کردستان و جهان، چاپ اول، جلد دوم، (دهوک - چاپخانه استانداری دهوک - ٢٠١٣ز).
  6. عبدالرحمن ملا حبیب ابوبکر، عشیره بارزان در میان ١٩٣١- ١٩٩١، چاپ اول، (اربیل - چاپخانه وزارت فرهنگ - ٢٠٠١ز).
  7. کاروان محمد مجید، بارزانی‌ها از مهاباد تا شوروی، چاپ اول، (سلیمانیه - چاپخانه په‌یوه‌ند - ٢٠١١ز).
  8. گوشه شهیدان، شهید نامی و خستگی‌ناپذیر (حسکو میرو حسکو) ارتش بارزان، مجله صدای پیشمرگه، ارگان دفتر تشکیلات پیشمرگه، شماره ٣٩، پیرمام، چاپخانه روشنبری، ٣١ مارس ٢٠٠١ز.       
  9. مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش رهایی‌بخش کرد ١٩٣١- ١٩٥٨، (دهوک - چاپخانه خه‌بات - ١٩٩٨ز).