حسین صالح در سال ١٩٣٨ در روستای میرباریان از توابع ناحیه بجیل در شهرستان آکری به دنیا آمد، روستایی بود و به کار کشاورزی مشغول بود، سطح سواد ابتدایی داشت، پس از شکست انقلاب ایلول به کشور ایران آواره شد و در اردوگاه بابک سکونت گزید و در سال ١٩٧٦ به کردستان بازگشت. شهید حسین صالح متأهل بود و نام همسرش فاطمه ناصر است و دارای پنج پسر و یک دختر به نام‌های مصطفی، محمد، کمال، جمال، عبدالقادر و هنا بوده است.
کارنامه مبارزاتیشهید حسین صالح در سال ١٩٦٥ در نیروی حمرینِ حزب دموکرات کردستان پیشمرگه شد، که در آن زمان عبدالرحیم جسیم فرمانده نیرو بود، در انقلاب ایلول در جنگ آکری، جنگ سردریان و جنگ پیرس شرکت کرد، پس از شکست انقلاب ایلول به کشور ایران آواره شد و در سال ١٩٧٦ به کردستان بازگشت و توسط رژیم وقت عراق به جنوب عراق تبعید شد و در استان دیوانیه سکونت یافت و در سال ١٩٧٩ به استان اربیل بازگشت.
در سال ١٩٨٠ در شهر اربیل به کادر سازمان شهدای قندیل که وابسته به شعبه دو حزب دموکرات کردستان بود پیوست و خالد رسول مسئول سازمان بود، در همان حال پیشمرگه شاخه نظامی شعبه دو برای فعالیت در داخل شهر اربیل شد و موفقیت‌آمیز در مجموعه‌ای از فعالیت‌های ویژه و مهم در داخل شهر اربیل شرکت کرد.
در سال ١٩٩١ در قیام مردمی مردم کردستان سلاح به دست گرفت و در آزادسازی شهرستان شقلاوه، شهرستان پیرمام و استان اربیل شرکت کرد، در تاریخ ١١ مارس ١٩٩١ در آزادسازی شهر اربیل، در جریان بازپس‌گیری پایگاه جیش الشعبی اربیل، گلوله‌ای به سر حسین صالح اصابت کرد و به شهادت رسید.
منبع:آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.