سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول ابتدا به نقده رفت و سپس به تهران منتقل شد و در آنجا ساکن شد. سال ١٩٧٧ در کمیته منطقه عمادیه وابسته به منطقه یک به عنوان معاون سازمان شهید احمد آدم انتخاب شد. سال ١٩٧٩ پس از آنکه بارزانی درگذشت، نامبرده در کمیته منطقه عمادیه بود و سوگند خورد که تا روز شهادت یا آزادی کردستان محاسنش را نتراشد، به سوگند خود پایبند ماند و تا سال ١٩٩١ که قیام بزرگ کردستان جنوبی انجام شد، محاسنش را نتراشید.
در زمان یورش بدنام انفال و بمباران شیمیایی منطقه بادینان در سال ١٩٨٨، خلیل امین به همراه شمار زیادی از پیشمرگه‌ها و مردم منطقه به سوی کردستان شمالی حرکت کرد و به اردوگاه پناهندگان موش منتقل شد. سال ١٩٩٢ به کردستان جنوبی بازگشت و تاکنون در فرماندهی بارزان به خدمت خود ادامه می‌دهد.
خلیل امین در چندین نبرد و حماسه شرکت داشته است، از جمله حماسه کانی ماسی، حماسه فوج سوتک و بامرنی در استان دهوک. در زندگی پیشمرگایتی پنج بار مجروح شده است. در کنگره ١٣ سال ٢٠١٠ از سوی رئیس بارزانی، مدال بارزانی به وی اهدا شد.
منبع:١. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.