دکتر فردریک تیسو، در سال ١٩٥١ در الجزایر متولد شد، در سال ١٩٦٢ به فرانسه بازمی‌گردد و در شهر لیون فرانسه اقامت می‌گزیند، مراحل تحصیل خود را در کشور فرانسه به پایان می‌رساند و در سال ١٩٨٠ پزشک می‌شود. مدتی چند سال یک مرکز بهداشتی روستایی را در دره آیت بوگمز مدیریت میکند و به بیماران کمک میکند، به عنوان یک پزشک فرانسوی، تصمیم می‌گیرد در کشورهایی که دورافتاده‌اند و جنگ در آن‌ها شایع است و هیچ کمکی دریافت نمی‌کنند، به مردم آن‌ها کمک کند.
دکتر فردریک تیسو زندگی پر از ماجراجویی را پشت سر گذاشته است، در سال ١٩٨٢ به کردستان ایران میرود و به عنوان یک پیشمرگه در روستای مزره در منطقه آلان سردشت در کردستان ایران، در بیمارستان حزب دموکرات کردستان ایران به بیماران و مجروحان جنگ دولت ایران خدمت میکند.
دکتر فردریک تیسو عضو پزشکان بدون مرز، در سال ١٩٨١ از طریق کندال نزان رئیس موسسه کرد در پاریس کشور فرانسه با مسئله ملت کرد آشنا شد. تیسو به حدی با درد و رنج ملت کرد عجین شده بود که پس از ترک کردستان و بازگشت به کشور فرانسه، با تمام توان به جنبش آزادی‌خواه کرد کمک کرد، در سال ١٩٨٤ در کوه‌های کردستان با برنارد کوشنر آشنا شد، دکتر فردریک تیسو مخالف این بود که احزاب کرد علیه یکدیگر بجنگند و همواره تلاش برای میانجی‌گری میان آن‌ها کرد. در سال ١٩٨٤ به کشور مراکش بازمی‌گردد و به مدت پنج سال در آن کشور به بخش بهداشت خدمت میکند و به بیماران کمک میکند.
در سال ١٩٨٩ در کنفرانسی در پاریس درباره مسئله کرد شرکت میکند و در این باره می‌گوید: هر یک از کشورهای ترکیه و عراق و ایران و سوریه از برگزاری آن کنفرانس خرسند نبودند. در سال ١٩٩١ با برنارد کوشنر نقشی در تدوین قطعنامه ٦٨٨ شورای امنیت سازمان ملل متحد برای تأمین منطقه آزاد و پرواز ممنوع برای مردم اقلیم کردستان داشت. در سال ١٩٩١ چندین بار به کردستان عراق سفر میکند.
در ١٢ ژوئیه ٢٠٠٦ در شهر پورتو پرنس پایتخت کشور هائیتی دچار حادثه‌ای سخت شد، یک کمان الکتریکی پس از حادثه‌ای روی خط ولتاژ بالا او را به آسمان پرتاب کرد و هنگام سقوط ستون فقراتش شکست، از آن زمان از ویلچر استفاده میکند.
در ٢٣ سپتامبر ٢٠٠٧ کشور فرانسه کنسولگری خود را در شهر اربیل افتتاح کرد و دکتر فردریک تیسو، اولین کنسول آن کشور در اربیل بود، از آن روز به طور رسمی نماینده کشورش در اقلیم کردستان بوده است، به عنوان یک دیپلمات و همدل با مسئله کرد همواره در تلاش برای تقویت روابط کشور فرانسه با اقلیم کردستان بوده است. در این باره می‌گوید: من دیپلمات نبودم که وظیفه کنسولی کشورم در کردستان به من سپرده شد، بلکه من از طریق کار پزشکی با سیاست درگیر شدم.
دکتر فردریک تیسو تا سال ٢٠١٢ در کردستان ماند و در بیشتر مراسم‌ها و رویدادهای حکومت اقلیم کردستان شرکت کرد و پلی محکم برای روابط میان کردستان و فرانسه بود. در اکثر مراسم‌ها دسته گل بر مزار شهیدان و قربانیان انفال در بارزان، حلبچه، گرمیان، بادینان، بالیسان و تمامی مناطق دیگر کردستان گذاشته است.
روز ٣٠ سپتامبر ٢٠١٢ به دلیل پایان یافتن وظیفه‌اش به عنوان کنسول فرانسه در اربیل به کشور خود بازگشت، هنگام بدرقه مراسمی شایسته از سوی حکومت اقلیم کردستان در تالار شهید سعد عبدالله برای وی ترتیب داده شد و چندین مقام عالی‌رتبه حکومت در مراسم حضور داشتند و سپاس و قدردانی حکومت و ملت کرد را تقدیم کردند که به مدت سی سال به آرمان روا ملت کرد خدمت کرده است. در مراسم دکتر فردریک تیسو از رئیس مسعود بارزانی و نیچیروان بارزانی تشکر کرد و خرسندی خود را ابراز کرد که به عنوان یک دیپلمات به آرمان روا ملت کرد خدمت کرده است. تاکید کرد که به عنوان یک دوست کرد به خدمت به ملت‌های تحت ستم ادامه خواهد داد و به عنوان یک دوست کرد باقی می‌ماند.
به دلیل آن خدماتی که چه در سطح کردستان و فرانسه و چه در سطح جهانی به ملت کرد ارائه کرده است، در روز ١٥ مارس ٢٠١٣ از سوی مسعود بارزانی رئیس، مدال بارزانی به وی اعطا شد.
منبع:١-آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.