عبدالله محمد امین عبدالله با نام ملازم شیوان شناخته شده است. افسر و سیاستمداری که در سال 1973 در بخش نیروهای ویژه دانشکده افسری بغداد با درجه ستوان دوم فارغالتحصیل شد. در سال 1976 به صفوف حزب سوسیالیست کرد (پاسوک) پیوست. در سال 1980 به عضویت رهبری منطقه جنوب حزب سوسیالیست کرد (پاسوک) درآمد. در سال 1992 در کنگره اول به عضویت هیئت ریاست حزب وحدت کردستان انتخاب شد. در سال 1993 پس از اتحاد چهارم حزب دموکرات کردستان، در کنگره یازدهم به عضویت کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان ـ متحد انتخاب شد.
زندگینامه
عبدالله محمد امین عبدالله متولد شهر کرکوک است، مقاطع ابتدایی و متوسطه را در شهر کرکوک به پایان رسانده است. در سال 1968 به صفوف اتحادیه دانشجویان کردستان پیوست و تا سال 1970 در محدوده کمیته شعبه سه حزب دموکرات کردستان فعالیت‌هایی انجام داد. در سال 1969 پس از آشکار شدن لیست تشکیلات شعبه کرکوک اتحادیه دانشجویان کردستان توسط آسایش کرکوک، قصد دستگیری وی را داشتند، اما توانست خود را نجات دهد و برای مدتی در شهر کرکوک مخفی شد. در سال 1969 در تظاهرات مقابل استانداری کرکوک علیه مقامات عراقی مشارکت و رهبری کرد. در سال 1970 نماینده کنگره میان‌دوره‌ای اتحادیه دانشجویان کردستان بود.
در سال 1970 مقطع پس از متوسطه رشته علوم را در شهر کرکوک به پایان رساند. در سال 1970 در دانشکده کشاورزی دانشگاه سلیمانیه پذیرفته شد. در سال 1970 دانشکده کشاورزی را ترک کرد و برای تحصیل در دانشکده افسری بغداد در دوره پنجاه و یکم پذیرفته شد. در تاریخ 21 مارس 1970 در تظاهرات بغدادِ اتحادیه دانشجویان کردستان با شعار "با لوله تفنگ پارتی، خودمختاری را گرفتیم" شرکت کرد. در سال 1973 در بخش نیروهای ویژه دانشکده افسری بغداد با درجه ستوان دوم فارغالتحصیل شد. در سال 1973 در گردان چهارم تیپ نیروی ویژه نیروی زمینی ارتش عراق شروع به کار کرد.
کارنامه
عبدالله محمد امین عبدالله در سال 1974 به صفوف نیروهای پیشمرگه پیوست و فرمانده گروهان شد و در گردان چهارم زوزک خدمت کرد. در سال 1974 در حمله به مواضع ارتش عراق در که‌وره‌ش (سلیمانیه) بر اثر انفجار مین و بمب به شدت زخمی شد. در سال 1974 با سلاح ضد هوایی یک فروند هواپیمای ماک 21 نیروی هوایی عراق را در منطقه بارزان هدف قرار داد. در سال 1975 پس از شکست انقلاب سپتامبر به پادشاهی ایران رفت. در ابتدا در اردوگاه سراب نیلوفر ساکن شد و سپس به شهر رشت در شمال ایران منتقل شد. در ماه نوامبر 1976 به جنوب کردستان بازگشت و به شهرک عطیشیه در استان کربلا در داخل عراق تبعید شد.
در سال 1976 به صفوف حزب سوسیالیست کرد (پاسوک) پیوست. در سال 1977 در تظاهرات خان‌النص علیه رژیم بعث در استان نجف شرکت کرد و مدت کوتاهی بازداشت شد. تا تاریخ 6 مارس 1979 کارمند اداره محلی استان نجف در مرکز عراق بود. در سال 1979 به صفوف نیروهای پیشمرگه حزب سوسیالیست کرد (پاسوک) پیوست. در سال 1980 عضو رهبری منطقه جنوب حزب سوسیالیست کرد (پاسوک) شد. در سال 1988 به عضویت دفتر اجرایی (المکتب التنفیذی) جبهه کردستانی و عضو دفتر نظامی جبهه کردستانی انتخاب شد. در سال 1991 به عنوان فرمانده‌ای از جبهه کردستانی در آزادسازی شهر سلیمانیه و شهر کرکوک شرکت کرد. در سال 1991 در نشست چمچمال جبهه کردستانی برای آزادسازی شهر کرکوک شرکت کرد. در روزهای 7 تا 10 اکتبر 1991 توسط نمایندگان کنگره قلاچوالان به عضویت دفتر سیاسی حزب مستقل دموکرات کردستان (پاسوک) انتخاب شد.
روز پنجشنبه 20 اوت 1992 در شهر اربیل در کنگره اول حزب وحدت کردستان شرکت کرد. روز پنجشنبه 27 اوت 1992 توسط نمایندگان کنگره اول حزب وحدت کردستان به عضویت کمیته مرکزی انتخاب شد. در سال 1992 مسئول شعبه دهوک حزب مستقل دموکرات کردستان (پاسوک) شد. در سال 1992 به عنوان نماینده حزب مستقل دموکرات کردستان (پاسوک) در کنگره دوم اتحادیه میهنی کردستان شرکت کرد و سخنرانی کرد. در سال 1992 در لیست متحد شورای ملی کردستان کاندیدا شد. در سال 1992 توسط نمایندگان کنگره اول به عضویت هیئت ریاست حزب وحدت کردستان انتخاب شد و بالاترین رای کنگره را به دست آورد. در سال 1992 به عنوان مسئول دفتر تشکیلات حزب وحدت کردستان تعیین شد. در سال 1993 پس از اتحاد چهارم حزب دموکرات کردستان، توسط نمایندگان کنگره یازدهم به عضویت کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان ـ متحد انتخاب شد. در سال 1995 مسئول محور قصر ارتش حزب دموکرات کردستان ـ متحد شد. در سال 1999 در کنگره دوازدهم و در سال 2010 در کنگره سیزدهم حزب دموکرات کردستان، نماینده کنگره بود. مسلط به زبان‌های کردی، عربی، ترکمنی، انگلیسی و فارسی است.
1 - آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.