پیش از آغاز مجدد جنگ، حکومت عراق سیستم گارد مرزی را که بخشی از ١١ مارس ١٩٧٠ بود، منحل کرد و به جای آنها قبایل را مسلح نمود. در آن دوره پادگانی از ارتش عراق در شهر زاخو وجود داشت که حکومت عراق از توافق ١١ مارس عقب‌نشینی کرده و از اجرای بندها و مواد توافق سر باز زد و بار دیگر جنگ را به کردها تحمیل کرد. ارتش شروع به بمباران شهرها و شهرک‌های کردستان کرد و حملات نظامی به مناطق تحت کنترل انقلاب را آغاز نمود. پادگان ارتش عراق در زاخو توسط نیروی پیشمرگه زاخو به فرماندهی عیسی سوار محاصره شد و حدود هزار سرباز در آن حضور داشتند.
لشکر چهارم ارتش عراق به فرماندهی سرتیپ ستاد عبدالجبار اسدی در ٢٦ مارس ١٩٧٤ با هدف انجام حمله‌ای گسترده از موصل به سوی شهر زاخو پیشروی کرد و تا ٣٠ آوریل ١٩٧٤ به بمباران شهر ادامه داد. در منطقه بادینان نیز علاوه بر زاخو، در ٢٥ آوریل ١٩٧٤ شهر دهوک نیز مورد هجوم و بمباران ارتش قرار گرفت. حکومت به این بسنده نکرد و در آغاز شروع مجدد جنگ، وزارت دفاع عراق تصمیم به بازسازی فوج‌های (جاش) گرفت که مستقیماً وابسته به ارتش باشند. همچنین برای هر فوج مزدور یک افسر نظامی به عنوان فرمانده فوج تعیین شد و رئیس مزدوران نیز مشاور آن افسر شد. تعداد آنها حدود ٦٠٠٠ مسلح از قبایل سورچی، هرکی، زیباری، برادوست، خوشناو و غیره بود.
هدف ارتش عراق از آن حمله، شکستن محاصره پیشمرگه بر پادگان مذکور و تسلط بر شهر با پشتیبانی تانک، توپ، زره‌پوش و هواپیماهای جنگی بود. در ابتدا پیشروی‌های ارتش بدون هیچ مانعی ادامه یافت تا به نزدیکی منطقه رسیدند، اما در «گلی زاخو» پیشمرگه‌های نیروی زاخو با آنان درگیر شدند و مقاومت کردند تا پیشروی‌های ارتش را متوقف کنند و سرانجام شکست دهند. با وجود اینکه نیروی پیشمرگه سنگرها را به‌خوبی حفظ کرده بودند و با خمپاره حملات ارتش و پادگان محاصره‌شده را هدف قرار می‌دادند، اما به دلیل حجم بزرگ نیروهای حکومت از نظر تعداد زیاد سربازان و سلاح‌های سنگین پیشرفته مانند تانک و زره‌پوش، پیشمرگه نتوانست بیش از چند هفته نیروی بزرگ ارتش عراق را متوقف کند. پس از تلفات زیاد در میان سربازان و نابودی تانک‌ها و تجهیزات نظامی، ارتش توانست محاصره پادگان را بشکند و در ١ مه شهر زاخو را تصرف کرد.
ارتش عراق به این بسنده نکرد بلکه اقدام به تیراندازی به سوی شهروندان غیرنظامی شهر نمود که در نتیجه ٦٣ شهید و ١٥٠ مجروح بر جای گذاشت. پس از آنکه ارتش وارد شهر زاخو شد، نیروی پیشمرگه به روستاهای اطراف عقب‌نشینی کردند، پایگاه و مقرهای خود را در «گلی هارینا» در روستای «ارمشێ» قرار دادند و بار دیگر خط دفاعی دیگری تشکیل دادند تا مانع از پیشروی و حملات ارتش شوند. در شهر دهوک نیز پیش از حمله ارتش، پیشمرگه به سوی «گلی دهوک» رفتند، مقر نیروهای خود را در روستای «باخورنیف» قرار دادند و خط دفاعی ایجاد کردند. ارتش عراق حمله گسترده‌ای به گلی دهوک و کوه «کیلی شدایه» انجام داد اما نتوانست هیچ پیشروی‌ای داشته باشد و حملاتش در هم شکست.
منابع:١- هوژین مسعود سرنی، شورشا ئیلونی ل ده‌ڤه‌را به‌هدینان ١٠٦١- ١٩٧٥، چاپ اول، ٢٠١٨.
٢- سنگر ابراهیم خوشناو، رووداوه سه‌ربازیه كانى شۆڕشى ئه‌يلوول ١٩٧٠-١٩٧٥، چاپ اول، اربیل، ٢٠٢٢.
٣- کاروان جوهر محمد، ادریس بارزانی ١٩٤٤- ١٩٨٧ ژیان و ڕۆلى سیاسیى و سه‌ربازى له بزوتنه‌وه‌ى ڕزگاریخوازى کورددا، چاپخانه هیوی، اربیل، ٢٠١٩.
٤- شوکت ملا اسماعیل حسن، ڕۆژانێک له مێژووى شۆڕشى ئه‌يلوول، چاپخانه وزارت آموزش، اربیل – ٢٠٠٧.