در سلسله نبردهای قیام بزرگ ایلول بین نیروهای پیشمرگه کردستان و ارتش عراق، نبرد بزرگی در منطقه پیرمگرون در ٢٨ آوریل ١٩٦٥ رخ داد و تا ١٢ مه همان سال ادامه یافت. این نبردها در منطقه پیرمگرون از توابع استان سلیمانیه بین ارتش عراق به فرماندهی سرتیپ ستاد زکی حسین حلمی، فرمانده ارتش عراق، و طارق احمد، فرمانده نیروهای پیشمرگه، رخ داد و این درگیری‌ها برای مدتی طولانی ادامه داشت.
آمادگیهابرای حمله به مواضع نیروهای پیشمرگه، دولت عراق دو تیپ از ارتش خود را به همراه نزدیک به سه هزار فرد مسلح مزدور و اجیر شده کرد و دو هزار عرب از عشایر و چاپلوسان برای حمله به نیروهای پیشمرگه در مناطق پیرمگرون آماده کرد، به ویژه با هدف اشغال مقر نیروهای رزگاری در روستای زیوه. این مرحله نخست از طرح ارتش عراق بود و در مرحله دوم، پیشروی به سمت مناطق سراخیا در منطقه جافایتی قرار داشت.
آغاز حمله متقابل توسط پیشمرگهپس از آغاز حمله به سمت مواضع پیشمرگه، ارتش عراق در ابتدا موفق شد به اهداف خود در برخی مکان‌ها دست یابد و توانست روستای زیوه و بخشی از مواضع نیروهای پیشمرگه در منطقه پیرمگرون را اشغال کرده و آن را از کنترل نیروهای پیشمرگه خارج کند. اما این موفقیت ارتش دیری نپایید، بلکه حمله متقابلی از سوی پیشمرگه آغاز شد و آنان توانستند تمام مناطقی را که از دست داده بودند از ارتش عراق بازپس گیرند و دوباره تحت کنترل نیروهای پیشمرگه درآورند.
ارتش عراق در این نبردها متحمل خسارات سنگینی شد و علاوه بر عدم توانایی در دستیابی به هدف خود، این شکست باعث شد که این آخرین باری باشد که ارتش عراق موفق به حمله به این منطقه می‌شود.
منبع:١- آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.