Di şeva 21ê Adara 1947an de, yanî di roja yekem a Newrozê de ku dikeve sala 1326ê ya rojî, komek ji hêzên Pêşmergeyên Barzanî bi fermandariya Silêman Beg Dergelêyî, Zerar Beg Dergelêyî, Elî Axa Xêrzûkî, Melko Zêro, Mela Şîn û hejmarek din ji fermandeyên Pêşmergeyên Barzanî wek Mela Elî Jajûkî û Hesoyê Bebanî, biryar dan ku êrîşî baregeha leşkerî ya Îranê li Qarnê bikin. Ji bo vê armancê ji çend aliyan ve ber bi hedefa diyarkirî ve çûn. Di destpêkê de siwarên eşîra Şarwêran ku bi Artêşa Iraqê re bûn, bêyî şer girên Kone Maran û Qarnê terikandin û ber bi Balaxçî ve reviyan. Di encamê de girên Kone Maran, ku di navbera rêya Xane û Sofiyan de bûn û metirsî li ser rêya Neqede çêdikirin -ku wê demê navenda fermandariya Artêşa Iraqê li wir bû- ketin destê Barzaniyan.
Dema hêza Zerar Beg Dergelêyî gihîşt kafeya Qarnê û dîtin ku hejmarek ji kirêgirtî, leşker û efserên Îranî li wir rûniştine, Pêşmerge bi bombeyên destan êrîşî kafe kirin. Hejmarek leşker û efser kuştin û hejmarek din jî dîl girtin. Di demek kurt de wan kontrola baregeha leşkerî ya li Qarnê bi dest xist. Pêşmerge dest danîn ser hemû alavên baregeha leşkerî û çil û yek hêstiran. Herwiha karîn pêdiviyên leşkerî yên ku di mizgefta Qarnê de bûn, barê hêstiran û sê erebeyên gamêşan bikin û bişînin Alyawa. Herwiha hîn bûn ku heft leşkerên artêşê di mala muxtarê Qarnê de xwe veşartine, Pêşmerge çûn û wan leşkeran jî dîl girtin. Ew destkeftiyên ku hêza Zerar Beg Dergelêyî bi dest xistin, beşek ji wê derbeya giran bû ku Silêman Beg Dergelêyî li ser rêya giştî ya di navbera Neqede û Xane de li hêzên Artêşa Iraqê dabû, ku di encamê de pêncî leşker hatin kuştin û çil kesên din jî dîl hatin girtin û şandin Şino. Di encama vî şerî de û piştî rojekê ji wê bûyerê, Artêşa Iraqê careke din hêzeke piştevanî şand herêmê ku ji fujê 22ê Kirmaşanê bi fermandariya Emîd Xefarî û bi piştevanîya du tankan û topa 75 mîlîmetreyî pêk dihat. Ew ketin bajarê Neqede û êrîşeke berevajî pêk anîn da ku careke din girên Kone Maran kontrol bikin, rêya giştî azad bikin û alîkariyan bigihînin kampa Sofiyan.
Di şerekî dijwar de ku di navbera Barzaniyan û Artêşa Iraqê de derket, Îraniyan careke din karîn kontrola girên Kone Maran bi dest bixin. Ev serkeftin ji bo Îraniyan ewqas girîng bû ku fermandeyê operasyona ji nû ve girtina Kone Maran ku jê re digotin Emîd Bîglerî, hat bilindkirin û bû fermandeyê firqeyê. Tevî ku Artêşa Iraqê karî piştî pêkanîna operasyoneke berfireh Kone Maran kontrol bike, lê bandora vê êrîşa ku Barzaniyan li ser Kone Maran û Qarnê kiribû ewqas mezin bû ku hemû tevgerên leşkerî yên Îranê ji bo demekê hatin rawestandin, herwiha moralê Pêşmerge û pêdiviyên wan ên xwarinê jî zêde bûn.
Çavkanî:1- Huseyn Elî Rezm Ara, Ferhengê Cografyayî yê Îranê (Gund) parêzgeha 3 û 4 a Azerbaycanê, Tehran, Weşanxaneya Cografyayî ya Sererkaniya Artêşê, 1330.
2- Zerar Silêman Beg Dergelêyî, Bîranînên min di salên (1943-1977) de, (Çapxaneya Rehend- Silêmanî- 2002).
3- Ebas Xezalî Mîrxan, Ji Mehabadê heta Gader, çapa duyem, (Çapxaneya Minare- Hewlêr- 2007).
4- Sipehbed Mihemed Kazimî, Serhengê 2 yê Sererkaniyê Menûçehr Elborz, Dîroka pêncî salî ya Hêza Bejayî ya Şahnişîna Îranê, Tehran, 2535.
5- Mesûd Barzanî, Barzanî û Bizûtneweya Rizgariya Kurd, berga yekem 1931-1958, (Çapxaneya Wezareta Perwerdeyê - Hewlêr- 2012).