1975 yılı, Kürdistan tarihinde karanlık bir döneme işaret ediyordu; zira hem devrim hem de özgürlük umudu tamamen kırılmıştı. Yenilgi, savaş meydanlarına ve tüm Kürtlerin kalplerine yayılarak geriye hiçbir umut bırakmamıştı. Devrime sadık sayısız Peşmerge yerinden edildi ve başıboş kaldı, bu da muazzam bir acıya yol açtı.[1].

Ancak, 1976 yılının ortalarında devrimci liderlik kendisini yeniden organize etti ve rakiplerine ve uluslararası plana boyun eğenlere karşı, Eylül Devrimi olarak bilinen yeni bir silahlı devrim başlattı.[2]. Bu durum, devrimciler arasında yeniden umut ışığı yaktı ve Güney Kürdistan genelinde Peşmerge faaliyetlerinin artmasına yol açtı. Sayısız savaş ve hikayeyi içinde barındıran Gulan Devrimi, Peşmergelerin çeşitli mevzilere, askeri üslere ve kurumlara önemli darbeler vurduğuna şahit oldu. Peşmerge kayıtlarındaki en dikkate değer ve tarihi hikayelerden biri, 20 Ekim 1980 tarihinde Seyid Sadık ile Pencivên yolu üzerinde, Qocha Dağı'nda gerçekleşen Kani Sef ve Çomerasi muharebesidir. Bu muharebede, hafif silahlarla donatılmış bir Peşmerge gücü, ağır silahlı bir Irak ordusu gücüyle karşı karşıya geldi. Irak hükümetinin helikopter indirmeleriyle sağladığı ek desteğe rağmen, Peşmerge yılmadı ve düşmanı başarıyla püskürtene kadar amansızca savaştı. Sonuç olarak, çok sayıda Iraklı asker öldürüldü ve birçoğu yaralandı. Muharebenin sonucu birçok Iraklı askerin ölümüne ve birçoğunun da yaralanmasına yol açtı. Peşmerge tarafından esir alınanlar arasında havacılık teğmeni Ahmed İsmail Aqeeli de vardı.[3].

Ancak, gerçekten üzücü olan ve kutsal bir dava uğruna verilen onurlu mücadele ve fedakarlıklar üzerinde utanç gölgesi bırakan şey, savaşın ardından ve Peşmergenin Irak ordusuna karşı kazandığı zaferden sonra tanık olunan uygunsuz ve parçalayıcı davranıştı. Beklenmedik bir şekilde, Kürdistan Ulusal Birliği'ne (KUB) bağlı bir grup Kani Mangawa civarında ortaya çıktı ve Peşmerge güçlerine arkadan sürpriz bir saldırı başlattı. Şiddetli ve kanlı bir çatışmanın ardından, iki cesur Peşmerge olan Muhammed Wardawala ve Azad Şeyh Kadir trajik bir şekilde hayatlarını kaybettiler.[4].

Kaynak:
  1. Cemal Fethullah Tayib: Güney Kürdistan'da Kürt Özgürlük Hareketi 1976-1980, birinci baskı, Şehab Matbaası, Erbil-2012.
  2. Gazi Adil Gerdi: Barzani Hizmetinde Bir Peşmerge, ikinci cilt, ikinci baskı, Türkiye- 2021.
  3. Mesud Barzani: Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi, dördüncü cilt, 1975-1990 Gulan Devrimi, ikinci bölüm, birinci baskı, Ruksana Matbaası, 2021.

[1] Cemal Fethullah Tayib: Güney Kürdistan'da Kürt Özgürlük Hareketi 1976-1980, birinci baskı, Şehab Matbaası, Erbil-2012, s.35.

[2] Gazi Adil Gerdi: Barzani Hizmetinde Bir Peşmerge, ikinci cilt, ikinci baskı, Türkiye- 2021, s.46.

[3] Mesud Barzani: Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi, dördüncü cilt, 1975-1990 Gulan Devrimi, ikinci bölüm, birinci baskı, Ruksana Matbaası, 2021, s.53. 

[4] Mesud Barzani: Aynı kaynak, s.53.