Baas hükümeti, Kürdistan'ın çeşitli bölgelerinde hakimiyet ve tam kontrol sağlamak ve devrimin sesini kısmak amacıyla, devrimin hakim olduğu bölgelere sürekli saldırılar düzenliyordu. Bunun nedeni, Peşmerge birliklerinin ve güçlerinin bu bölgelerden yola çıkarak fedai eylemleri gerçekleştirmeleri ve hükümete bağlı askeri ve silahlı güçlere ağır darbeler indirmeleriydi. Bu sayede hükümet güçleri can ve mal kaybına uğruyor, ayrıca moral bozukluğu yaşıyordu; öyle ki birçok yerde kendi askeri üslerini ve karakollarını koruyamayacak kadar korku ve dehşete kapılmışlardı. Bu nedenle, iktidarlarını ve kazanımlarını korumak için Peşmerge güçleriyle her yolla mücadele ediyorlardı.

5 Nisan 1987 tarihinde, Baas Partisi'ne bağlı askeri ve silahlı güçler; tank, topçu, savaş uçakları ve iki büyük iş makinesinin desteğiyle, bölgeyi ele geçirmek, köyleri yok etmek ve hükümet güçleri üzerinde büyük baskı kurarak korku ve endişe kaynağı haline gelen Peşmerge güçlerinin tehlikesini uzaklaştırmak amacıyla Sendiya bölgesine geniş çaplı bir saldırı başlattı. Saldırı, Havaki ve Livo köy eksenleri, Navkandala, Ziyoki, Mergesora köy eksenleri ve Seri Silavka köyü ekseni dahil olmak üzere birçok yönden gerçekleştirildi.

Hükümetin bölgeye yönelik saldırı haberi Badinan'daki devrim komutanlığına ulaştığında, hükümet güçlerinin saldırısını püskürtmek ve yenilgiye uğratmak için derhal hazır bir Peşmerge gücü bölgeye gönderildi. Bu güç, Ali Kadir komutasındaki Duhok Yerel Komitesi'ne bağlı Peşmerge güçlerinden, Muhammed Murad komutasındaki Kürdistan Demokrat Partisi'ne bağlı Emekçiler Örgütü'nden ve Irak Komünist Partisi'nden bir birlikten oluşuyordu. Peşmerge güçleri kendilerine tahsis edilen mevzilere yerleşerek durumu gözlemlediler. Hükümet güçlerinin ulaştıkları yerlerde zarar vermedikleri hiçbir şey bırakmadıklarını gördüler. Livo, Mergesora, Ziyoki, Seri Silavka ve Navkandala köylerindeki evleri ateşe verip yıkım ve tahribata başladılar. Sayı ve silah bakımından her türlü mühimmat, tank, topçu ve uçakla donatılmış büyük ve devasa Irak güçleriyle kıyaslanamayacak durumda olan Peşmerge güçleri, onlara karşı durarak şiddetli bir savaşa başladı.

Irak ordusunun saldırısına uğrayan köylerin sakinleri, hükümet güçlerinin başlattığı yıkım ile topçu ve hava bombardımanı nedeniyle canlarını korumak için köylerinden kaçtılar. Hükümetin karadan ve havadan saldırıları devam ederken, Peşmerge güçleri ellerindeki hafif silahlar ve mühimmatla, ikmal yolları kesilmesin diye tüm güçleriyle savaşmaya devam ettiler. Buna ek olarak, tüm çatışma bölgelerinde açlık, susuzluk ve gıda ile malzeme eksikliğiyle karşı karşıya kaldılar.

Peşmerge güçlerinin kararlı duruşu, güçlü bir engel oluşturarak savaşın seyrini savunmadan saldırıya çevirdi. Köylü Örgütü'ne bağlı bir Peşmerge gücünün çatışma cephesine destek için ulaşmasının ardından, hükümet güçlerinin ilerleyişine karşı bir karşı saldırı başlatarak çemberi daralttılar.

 Peşmerge'nin saldırıları öğleden sonra saat üçe kadar Livo, Ziyoki ve Mergesora köylerinde devam etti. Hükümet güçleri üzerinde büyük bir baskı kurmayı başardılar; öyle ki onları bu üç köyden çıkardılar ve Zaho-Bativa ana yoluna kadar kovaladılar. Hükümetin Sendiya bölgesine yönelik başlattığı bu saldırı, askeri ve silahlı güçlerinin büyük bir yenilgisiyle sonuçlandı. Çok sayıda askerlerinin öldürülmesi ve yaralanmasının yanı sıra üç paralı asker de esir alındı. Peşmerge'nin kayıpları ise bir savaşçının şehit düşmesi ve bir diğerinin yaralanmasıyla sınırlı kaldı. Ayrıca yoğun topçu ve hava bombardımanı sonucu sivillere ait bahçeler ve tarlalar yanarak tahrip oldu.

Savaşın sona ermesinin ardından, Mesud Barzani Kürt kurtuluş hareketinin lideri, Emekçiler Örgütü yetkilisi ve örgüt kadrosu Muhammed Murad ile Abdulaziz İsmail'i Niro ve Rikan bölgesine çağırarak, Irak ordusu ve silahlı güçlerinin saldırısını püskürtmedeki kararlılıkları ve zaferleri nedeniyle kendilerine teşekkür ve takdirlerini iletti. Ayrıca onlara (BKC) tipi makineli tüfekten oluşan bir ödül verdi.

Kaynaklar:

1- Mesud Barzani Barzani ve Kürt Kurtuluş Hareketi, Dördüncü Cilt, 1975- 1990 Gulan Devrimi İkinci Bölüm, Birinci Baskı, (Ruksana Matbaası- 2021).

2- Muhammed Murad, Xebata Çiya, Gulan Devrimi'nin (176-1989) yılları arasındaki anıları ve olayları, (Kürdistan Matbaası – Zaho- 2007).