1987 yılında, Güney Kürdistan'ın birçok bölgesinde Peşmerge'nin eylem ve kampanya sınırları, Irak güçlerinin askeri ve silahlı mevzileriyle kuşatılmış merkezlere, üslere ve tüm noktalara yönelik öylesine genişlemişti ki, Irak hükümetinin askeri kurumlarını bile teyakkuza geçirmişti. Birçok farklı zaman ve yerde ordu, çeteler ve tüm Irak güçleri Peşmerge'nin kontrolündeki bölgelere saldırılar düzenlemiş olsa da hükümetin askeri saldırı ve operasyonları Peşmerge'nin eylemlerini engellemede az etkili olmuş, aksine eylemler gün geçtikçe artmıştır.

Bu amaçla 1987 yılında Kürdistan Demokrat Partisi'nin (KDP) Badînan bölgesi birinci şubesinin Kumate'deki merkezinde Peşmerge sorumluları tarafından bir toplantı düzenlendi. Toplantıda, Milazim Mihemed ve yardımcısı Zêwey'in gözetiminde, diğer Peşmerge birimlerinin sorumlularıyla birlikte, askeri güçlere darbe indirmek ve askeri üs, merkez ve silahlı unsurlarına saldırmak amacıyla bir Peşmerge gücü oluşturuldu. Peşmerge Güçleri faaliyet sınırlarına döndükten sonra eylem ve yerler üzerine görüşmeler ve değerlendirmeler yapıldı; bu sefer için Şêladzê kasabasının karşısında, Zê Suyu üzerindeki Irak ordusuna ait askeri nöbet kulübelerinden biri belirlendi.[3], hükümetin o bölgelere yerleştirdiği bu askeri noktaların amacının bölgeye hakim olmak ve Peşmerge'nin hareketini engellemek olduğu açıktır.

Peşmerge Güçleri, kendilerine verilen görevi yerine getirmek için bir plan hazırladılar ve saldırı için sıfır saati belirlendi. Askeri noktaya yapılacak saldırı için belirlenen gece, kararlaştırılan yer ve zamanda eylem gerçekleştirildi. Peşmerge'nin saldırısı başladığında, çok kısa bir süre içinde nöbet kulübesini ele geçirmeyi başardılar. Baskın sırasında görev başındaki tüm askerler öldürüldü ve Kalaşnikof olan tüm silahlarına el konuldu. Önemli görevlerini yerine getirdikten sonra Peşmergeler bölgeden ayrıldı ve hiçbir kayıp vermeden Kumata'daki şube merkezine geri döndü.

Belirtmek gerekir ki, Peşmerge Güçlerinin bu tür tüm eylemleri, Kürt devriminin yıllardır uğruna mücadele ettiği ve fedakarlıkta bulunduğu demokratik haklarını elde etmekten vazgeçmeyeceğine dair Baas yetkililerine bir mesajdı.

Kaynakça:

  1. Mesud Barzani: Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi, cilt 4, 1975-1990 Mayıs Devrimi, Bölüm 2, Birinci Baskı, Ruksana Matbaası, 2021.

  2. Muhammed Murad: Xebata Çiya (Dağ Çalışması), Bîrhatin u Sarhatiyên (Anılar ve Hikayeler) Mayıs Devrimi (1976-1989) Yılları Arasında, Kürdistan Matbaası – Zaxo, 2007.

  3. Şimal Zêbari: Mayıs Devrimi Hakkındaki Bazı Gizli Gerçekler, birinci baskı, Rojhelat Matbaası, Erbil.