شهید جبار رحیم نادر احمد، معروف به جبار رحیم تگوزی، در سال 1952 در روستای مرتکه از منطقه تگوزی در استان حلبچه متولد شد. پس از شکست انقلاب سپتامبر، به ایران پناهنده شد و در روستای شیخ‌صله از توابع شهر جوانرود زندگی کرد. او متأهل بود و همسرش (طوبی فتاح) نام داشت و یک پسر و دو دختر به نام‌های (جمیل، سوریا و آمنه) داشت.
در 1965، به عنوان پیشمرگ در شاخه چهارم از گردان ششم بامو از نیروهای خبات حزب دموکرات کردستان پیوست. در آن زمان شهید قادر حمه صالح تگوزی استوار چهارم و فاضل طالبانی فرمانده گردان بود. او در چندین نبرد در انقلاب سپتامبر (نبرد بارزان، نبرد زوزک، نبرد پنجوین و نبرد خانقین) شرکت کرد.
در 1969، در جنگ خانقین تیر خورد و به شدت مجروح شد. در همان سال به درجه استوار یکم مفتخر شد. پس از شکست و پناهندگی، اسلحه خود را زمین نگذاشت و مبارزه پیشمرگانه‌اش را ادامه داد.
در آوریل 24، 1977، در روستای بانیبولانی از منطقه تگوزی، آن‌ها با یک نیروی نظامی رژیم وقت عراق مواجه شدند و در نتیجه، جبار رحیم و سه تن از همرزمانش به نام‌های (حمه حسین، جمیل کریم و حمه عزیز محمود) به شهادت رسیدند.