طبق تقسیم‌بندی مراحل کار سازمانی (اتحادیه دانشجویان کردستان)، 1964 به عنوان آغاز مجدد کار مخفی این سازمان تلقی می‌شود که در 1961 آغاز شد، این سازمان از آن سال تا 1970 با وضعیت ناهموارتری به نام مرحله تلاطم مواجه بود. در این مرحله، دو جریان سازمان با یک نام (اتحادیه دانشجویان کردستان) در موسسات آموزشی تلاش می‌کردند دانشجویان را به صفوف خود جذب کنند، به همین منظور در رقابتی ناسالم بودند1.
پیش از بحث در مورد هر مرحله از فعالیت اتحادیه دانشجویان کردستان، نگاهی به وضعیت حزب دموکرات کردستان (KDP) در آن مقطع ضروری است تا رویدادهای سازمان روشن شود. به‌ویژه اینکه اتحادیه دانشجویان یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین ارگان‌ها و ستون‌های حزب بود و رویدادهای داخلی و خارجی حزب تأثیر مستقیمی بر سازمان داشت.
پس از توافق فوریه 10، 1964 میان انقلاب و دولت، در دفتر سیاسی حزب دموکرات کردستان (KDP) هدف آن‌ها اعتراض به این توافق از طریق جداسازی سلیمانیه از حزب دموکرات کردستان و انقلاب بود. آن‌ها از حزب دموکرات کردستان (KDP) جدا شدند و در تاریخ معاصر کردستان به نام «جلالی» شناخته شدند2.
اگرچه تلاش‌ها برای این جدایی به اواخر 1963 بازمی‌گردد، اما در 1964 و پس از ماه فوریه، این امر به‌طور آشکار در حزب ظاهر شد. چهارمین کنگره اتحادیه دانشجویان کردستان (KSU) بازتاب روشنی از این انشعاب در حزب است، زیرا این گروه از دفتر سیاسی سعی کرد بدون دعوت از اعضای بادینان، یک دبیرخانه برای سازمان از میان خود ایجاد کند. بنابراین، اکثر اعضای دبیرخانه اتحادیه دانشجویان در سلیمانیه انتخاب شدند.
در ژوئن 8، 1964، این دبیرخانه بیانیه‌ای علیه رئیس مصطفی بارزانی و حزب دموکرات کردستان (KDP) تحت عنوان «موضع ما در قبال ملا مصطفی بارزانی و حزب دموکرات کردستان» صادر کرد. به این بیانیه در اوت 19، 1964 توسط کمیته مقدماتی اتحادیه دانشجویان کردستان در سلیمانیه پاسخ داده شد که حمایت خود را از رئیس مصطفی بارزانی، انقلاب و حزب دموکرات کردستان مجدداً اعلام کردند5.
روند و تصمیمات کنگره
از آنجایی که گروه انشعابی دفتر سیاسی اقلیت حزب را تشکیل می‌داد، رهبری اتحادیه دانشجویان که کاملاً وقف منافع این گروه شده بود، توانایی و اقتدار اداره امور سازمان را نداشت. بنابراین تصمیم گرفته شد که کنگره سازمان در اسرع وقت برگزار شود6.
در نتیجه نارضایتی مراکز تشکیلاتی اتحادیه دانشجویان کردستان از عملکرد اقتدارگرایانه دبیرخانه چهارمین کنگره و به حاشیه راندن دانشجویان منطقه بادینان در آن کنگره، به‌ویژه از آنجایی که رهبری نماینده بخشی از استان سلیمانیه بود؛ بنابراین در اوایل اوت 1964، شش ماه پس از چهارمین کنگره، نمایندگان دانشجویان دومین کنگره خود را به‌طور علنی در مناطق آزادشده استان سلیمانیه در روستای کانی ماسی برگزار کردند. در این کنگره یک کمیته رهبری جدید برای زمینه‌سازی جهت برگزاری پنجمین کنگره انتخاب شد.
دبیرخانه جدید که کمیته مقدماتی نیز نامیده می‌شد، به شرح زیر انتخاب شدند:
1- بکر حسین - سازمان سلیمانیه
2- جلال حمه علی - سازمان سلیمانیه
3- عدنان حاجی موسی - سازمان بغداد
4- حویض دیزه‌ای - سازمان بغداد
5- عبدالوهاب طالبانی - سازمان کرکوک
6- جواد محمد شیروانی - سازمان اربیل
7- عبدالکریم فندی - سازمان دهوک
بدین ترتیب، برخلاف رهبری چهارمین کنگره، تمامی سازمان‌ها در این رهبری نماینده داشتند.
منبع:آرشیو دانشنامه 1.kdp.