شوکت احمد عزیز احمد، معروف به مهندس شوکت آکریی، مهندس و سیاستمدار، در سال ١٩٦٣ در بخش مهندسی رادیو صدای کردستان کار کرده است، در سال ١٩٦٣ در کنگره کویه کنگره اول خلق شرکت کرده است، در سال ١٩٦٦ توسط نمایندگان کنگره هفتم به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان انتخاب شده است.
زندگینامهشوکت احمد عزیز احمد، در سال ١٩٢٧ در شهر آکری به دنیا آمده است، در سال ١٩٥٦ مدرک کارشناسی مهندسی صنایع را از دانشگاه لیدز در بریتانیا دریافت کرده است، در سال ١٩٥٧ به عنوان کارمند در شهر سلیمانیه استخدام شده است، در سال ١٩٥٨ با درجه رئیس مهندسین در وزارت شهرداری‌های حکومت عراق مشغول به کار شد، در ابتدای سال ١٩٦١ عضو هیئت سندیکای مهندسین عراق برای بازدید از جمهوری خلق چین و اتحاد جماهیر شوروی بوده است، در ١٠ نوامبر ١٩٨٠ در شهر بغداد توسط دستگاه اطلاعاتی و امنیتی حکومت عراق با ماده تالیوم مسموم شده و تحت تأثیر آن مسمومیت درگذشته است و در شهرک آکری به خاک سپرده شده است. وی به زبان‌های کردی، عربی و انگلیسی مسلط بوده است.
کارنامه مبارزاتیدر سال ١٩٤٠ به صفوف حزب هیوا کرد پیوسته است، در سال ١٩٤٥ به صفوف حزب رزگاری کرد پیوسته است، در سال ١٩٤٥ خانه‌اش در شهر بغداد مخفیگاه میرحاج احمد طاهر (١٩١١-١٩٨٨) معروف به آکریی بوده و از طریق محمد امین آقای آکریی تلاش کرده است او را به منطقه بارزان فراری دهد، در سال ١٩٤٥ به دلیل حمایت از انقلاب دوم بارزان دستگیر شده و حکم یک سال زندان در زندان مرکزی بغداد برایش صادر شده است، شوکت احمد عزیز احمد در سال ١٩٤٦ به صفوف حزب دموکرات کرد پیوسته است، در ماه ژانویه ١٩٤٩ در شهر لوزان سوئیس عضو هیئت موسسان انجمن دانشجویان کرد در اروپا بوده است، در سال ١٩٥٩ نماینده کنگره چهارم حزب دموکرات کردستان عراق بوده است، در شهر بغداد، در سال ١٩٦٠ نماینده کنگره پنجم حزب دموکرات کردستان بوده است، در شهر بغداد، در سال ١٩٦١ با همکاری وکیل جرجیس فتح‌الله (١٩٢٠-٢٠٠٦) روزنامه خبات ارگان حزب دموکرات کردستان را به صورت مخفیانه در شهر بغداد به چاپ رسانده است، در سال ١٩٦٢ برای مدتی کوتاه در زندان امنیت عمومی بغداد بازداشت بوده است، در سال ١٩٦٣ از کودتای ٨ فوریه ١٩٦٣ علیه فریق رکن عبدالکریم قاسم (١٩١٤-١٩٦٣) آگاه بوده است.
در سال ١٩٦٣ به صفوف نیروی پیشمرگه پیوسته است، در سال ١٩٦٣ در بخش مهندسی رادیو صدای کردستان کار کرده است، در سال ١٩٦٣ در کنگره کویه شرکت کرده است، در ٣٠ مارس ١٩٦٣ به نمایندگی از کنگره اول خلق به عنوان عضو هیئت حزب دموکرات کردستان برای مذاکره با حکومت جمهوری عراق به شهر بغداد رسید، در سال ١٩٦٣ نماینده حزب دموکرات کردستان در شهر قاهره جمهوری عربی مصر بوده است، در سال ١٩٦٣ عضو تجمع ملی عراقی (التجمع القومي العراقي) در قاهره علیه رژیم عبدالکریم قاسم بوده است، در سال ١٩٦٣ با محمد رضا شاه پهلوی شاه ایران دیدار کرده است، در سال ١٩٦٣ با روزنامه‌نگار اریک رولو (RouLeau) در روزنامه لوموند فرانسه درباره مسئله کرد و دنیای غرب صحبت کرده‌اند، در سال ١٩٦٤ نماینده کنگره ششم حزب دموکرات کردستان در شهرک قلادزه در استان سلیمانیه بوده است، در سال‌های (١٩٦٤-١٩٦٦) مسئول دوم ایستگاه رادیویی صدای کردستان بوده است، در سال ١٩٦٥ به دانا آدامز اشمیت برای نوشتن کتاب (سفری در میان مردان دلیر) کمک کرده است.
در اواسط سال ١٩٦٥ بنا به درخواست حکومت عراق توسط مقامات مصری در شهر قاهره اخراج شده است، در سال ١٩٦٥ به پادشاهی اردن پناه می‌برد و توسط وصفی التل (١٩١٩-١٩٧١) نخست‌وزیر کمک شده تا به صورت قانونی و با پاسپورت اردنی به پادشاهی ایران برسد، از آنجا نیز به مناطق آزادشده انقلاب ایلول رفته است، در سال ١٩٦٦ توسط کمیته مرکزی به عنوان عضو کمیته آماده‌سازی کنگره هفتم حزب دموکرات کردستان تعیین شده است، در سال ١٩٦٦ توسط نمایندگان کنگره به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان کنگره هفتم انتخاب شده است، در سال ١٩٦٦ به عنوان مسئول کمیته شعبه سه حزب دموکرات کردستان تعیین شده است، در ماه مه ١٩٦٧ در هیئت تحریریه روزنامه برایتی ضمیمه روزنامه عربی‌زبان التآخي چاپ بغداد بوده است، در سال ١٩٦٧ از بنیان‌گذاران روزنامه عربی‌زبان (التآخي) بوده است، در روز شنبه ٢٩ آوریل ١٩٦٧ در اولین شماره روزنامه عربی‌زبان (التآخي) عضو هیئت تحریریه بوده است، در اواسط سال ١٩٦٧ دفتر مهندسی خود را در شهر بغداد باز کرده است، در سال ١٩٦٧ دستیار مدیرکل در وزارت شهرداری‌های حکومت عراق بوده است، در سال ١٩٦٨ عضو هیئت مذاکره‌کننده حزب دموکرات کردستان با حکومت عراق بوده است.
در سال‌های (١٩٦٨-١٩٧١) مدیرکل برق روستاها و پروژه‌های کوچک در وزارت شهرداری‌های حکومت عراق بوده است، در سال ١٩٦٧ عضو هیئت تحریریه مجله برایتی در بغداد بوده است، در سال ١٩٧٠ نماینده کنگره هشتم حزب دموکرات کردستان در روستای ناوپردان از توابع استان اربیل بوده است، در ٨ دسامبر ١٩٧٤ به دستور شورای فرماندهی انقلاب بعث با درجه دستیار مدیرکل پروژه‌های آب و برق در وزارت شهرداری‌ها بازنشسته شده است، در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب سپتامبر به صفوف جنبش سوسیالیست کردستان پیوسته است، اما در سال ١٩٧٦ به دولت عراق بازگشت و در سال ١٩٧٧ مشاور وزیر صنایع و معادن دولت عراق بوده است، در سال ١٩٧٧ مدیرکل کارخانه سیمان سماوه بوده است (به منظور دور کردن او از تجمع کردها در بغداد)، در ١٠ نوامبر ١٩٨٠ در شهر بغداد توسط دستگاه اطلاعات و امنیت دولت عراق با ماده تالیوم مسموم شده و تحت تأثیر آن مسمومیت درگذشته و در شهر آکره به خاک سپرده شده است. وی به زبان‌های کردی، عربی و انگلیسی مسلط بوده است.
منبع:١. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.