عبدالموهیمن شیخ سلیمان شیخ عبدالسلام شیخ محمد، معروف به عبدالموهیمن بارزانی، در سال ١٩٦٢ به صفوف حزب پیوست، در سال ١٩٧٣ فارغ‌التحصیل دوره سوم مدرسه کادرسازی حزب دموکرات کردستان بوده است، در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول آواره کشور ایران شده است، در سال ١٩٨٩ در کنگره دهم به عضویت کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان درآمده است، از ٢ سپتامبر ١٩٩٢ تا ٣ اوت ١٩٩٤ در کابینه اول دولت اقلیم کردستان استاندار اربیل بوده است، در سال ١٩٩٤ عضو فرماندهی و مسئول اداری لشکر کردستان (فلک) بوده است، در سال ١٩٩٩ در کنگره دوازدهم به عضویت علی‌البدل کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان درآمده است، در سال ٢٠٠١ در کابینه چهارم وزیر اقلیم شده است، در سال ٢٠٠٢ وزیر شهرداری‌ها به صورت وکالتی بوده است، در سال ٢٠١٠ در کنگره سیزدهم به عنوان عضو شورای رهبری حزب دموکرات کردستان انتخاب شده است، در سال ٢٠١٠ به دلیل مشارکت در انقلاب ایلول، انقلاب گولان، قیام کردستان جنوبی و مرحله حاکمیت از سوی رئیس مسعود بارزانی به عنوان نخستین عضو خانواده بارزانی، مدال بارزانی نمیر به وی اعطا شده است.

زندگینامه

عبدالموهیمن بارزانی در ١٥ ژوئیه ١٩٤٥ در شهر اربیل متولد شده است، از خانواده شیوخ تکیه بارزان و از پیروان مولانا خالد نقشبندی (١٧٧٩ـ١٨٢٧) و فرزند شیخ سلیمان شیخ عبدالسلام دوم بارزانی است که در سال ١٩٤٧ از همراهان مسیر بارزانی به سوی اتحاد جماهیر شوروی بوده است، او عضو رهبری جنوب - شرق کردستان (کنفرانس باکو) است، در سال ١٩٤٥ پس از شکست دومین انقلاب بارزان (١٩٤٣-١٩٤٥) زمانی که عبدالموهیمن بارزانی شیرخوار بوده، به همراه خانواده‌اش آواره شرق کردستان شده است و در سال ١٩٤٧ به همراه خانواده‌اش پس از شکست جمهوری دموکراتیک کردستان به جنوب کردستان بازگشته و به شهر کربلا در مرکز عراق و سپس به شهر بصره در جنوب عراق و بعد از آن به شهر بغداد تبعید شده‌اند، فارغ‌التحصیل دوره سوم متوسطه است، در سال ١٩٥٨ در شهر بغداد در میان استقبال‌کنندگان رئیس مصطفی بارزانی بوده است که از اتحاد جماهیر شوروی به میهن بازمی‌گشت.

کارنامه مبارزاتی

عبدالموهیمن بارزانی در سال ١٩٦٢ به صفوف حزب پیوست، در سال ١٩٦٨ به صفوف نیروی پیشمرگه انقلاب ایلول پیوست و در مقر بارزانی به عنوان نویسنده خدمت کرده است، در سال ١٩٧٣ فارغ‌التحصیل دوره سوم مدرسه کادرسازی حزب دموکرات کردستان در منطقه بالکایتی در مرز استان اربیل بوده است، در سال ١٩٧٣ فرمانده نبرد کوه پیرس در مرز استان اربیل علیه حمله نیروی زمینی ارتش عراق بوده است، در سال ١٩٧٤ فرمانده نبرد سپیلک در مرز استان اربیل بوده است، در سال ١٩٧٤ مسئول روابط حزب دموکرات کردستان به منظور دریافت مجوز برای عبور از مرز با مقامات کشور ایران بوده است، در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول آواره ایران شده است، سال‌های (١٩٧٥-١٩٧٦) عضو کمیته ثبت آمار و کمک به پناهندگان جنوب کردستان در ایران در شهر کرج بوده است، در سال ١٩٧٦ سرپرستی امور پستی، اعزام دسته‌های مسلح، کادر و پول برای رهبری موقت حزب دموکرات کردستان را بر عهده داشته است، در سال ١٩٧٩ نماینده کنگره نهم حزب دموکرات کردستان بوده است، در سال ١٩٨٣ عبدالباری عبدالسلام و میصباح عبدالسلام برادرانش در جریان عملیات انفال بارزانی‌ها ناپدید شدند.

در ١٦ ژوئیه ١٩٨٥ به عنوان عضو بخش در بخش روابط حزب دموکرات کردستان تعیین شده است، در ١٤ نوامبر ١٩٨٥ به عنوان عضو بخش در بخش نظامی حزب دموکرات کردستان تعیین شده است، در سال ١٩٨٧ یکی از فرماندهان نبرد مرگه‌سور در مرز استان اربیل علیه ارتش عراق بوده است، در ابتدای ماه فوریه سال ١٩٨٨ مسئول کمیته توزیع حقوق پیشمرگه‌های حزب دموکرات کردستان بوده است، در سال ١٩٨٨ به نمایندگی از حزب دموکرات کردستان در برنامه‌ریزی برای آزادسازی شهرزور از دست ارتش عراق مشارکت داشته است، در ٢٤ سپتامبر ١٩٨٨ از سوی دفتر سیاسی به عنوان مسئول کمیته استخدام و سرپرستی پناهندگان تعیین شده است، در سال ١٩٨٩ در کنگره دهم به عضویت کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان درآمده است، در ١٣ ژانویه ١٩٩٠ به عنوان مسئول کمیته روابط ایرانِ حزب دموکرات کردستان تعیین شده است، در سال ١٩٩١ در قیام جنوب کردستان فرمانده آزادسازی حاجی‌عمران تا سوران بوده است، در سال ١٩٩١ مسئول هماهنگی حزب دموکرات کردستان در اربیل بوده است.

از ٢ سپتامبر ١٩٩٢ تا ٣ اوت ١٩٩٤ در کابینه اول دولت اقلیم کردستان استاندار اربیل بوده است، در سال ١٩٩٣ نماینده کنگره یازدهم حزب دموکرات کردستان ـ یگگرتوو بوده است، روز سه‌شنبه ٥ اکتبر ١٩٩٣ مسئول کمیته بازگرداندن پیکر رئیس مصطفی بارزانی (١٩٠٣-١٩٧٩) و ادریس بارزانی (١٩٤٤-١٩٨٧) از جمهوری اسلامی ایران به زادگاهشان در روستای بارزان بوده است، در اواخر ماه مارس ١٩٩٤ به دلیل ناامنی در شهر اربیل در اثر راهزنی و ایجاد مانع توسط برخی جریان‌های سیاسی به عنوان ابراز نارضایتی، استعفای خود را از سمت استانداری اربیل به وزیر کشور دولت اقلیم کردستان تقدیم کرده است، در سال ١٩٩٤ مسئول اداری فرماندهی لشکر کردستان (فلک) و عضو فرماندهی (فلک) بوده است، در اواسط اکتبر ١٩٩٤ به همراه رئیس مسعود بارزانی به دعوت علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس‌جمهور وقت جمهوری اسلامی ایران از شهر تهران دیدار کرده است، در سال ١٩٩٩ در کنگره دوازدهم عضو علی‌البدل کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان شده است، در ١٥ اوت ٢٠٠١ در کابینه چهارم وزیر اقلیم شده، در سال ٢٠٠٢ به وکالت وزیر شهرداری بوده، در روز چهارشنبه ١٥ دسامبر ٢٠٠٤ به منظور تحکیم روابط دوجانبه به دعوت حزب کمونیست چین از شهر پکن بازدید کرده است، در روز یکشنبه ٩ ژانویه ٢٠٠٥ به عنوان نماینده رئیس مسعود بارزانی در مراسم تدفین متران یعقوب شر رئیس اسقف‌گری کلدانی در شهر اربیل شرکت کرد، در ١٧ اکتبر ٢٠٠٥ در مراسم رسمی استقبال از پیکر ٥٠٠ تن از انفال‌شدگان بارزانی در شهر اربیل شرکت کرده است، روز پنجشنبه ١٦ دسامبر ٢٠١٠ در کنگره سیزدهم توسط نمایندگان کنگره با ٥٩٢ رای در ردیف ٤٢ به عنوان عضو شورای رهبری حزب دموکرات کردستان انتخاب شده است، سال ٢٠٢٢ در کنگره چهاردهم به عضویت کمیته مرکزی رسید و در نخستین جلسه کمیته رهبری به عنوان عضو دفتر سیاسی حزب دموکرات کردستان انتخاب شده است. سال ٢٠١٠ به خاطر شرکت در انقلاب ایلول، انقلاب گولان، قیام جنوب کردستان و مرحله حاکمیت از سوی رئیس مسعود بارزانی به عنوان نخستین عضو خانواده بارزانی، نشان بارزانی نامیر به وی اهدا شده است. به زبان‌های کردی، عربی، ترکی و فارسی مسلط است.

منبع:
  1. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.