او در سال ١٩٦١ به اتحادیه دانشجویان کردستان پیوست و عضو آن شد. در سال ١٩٦٣ به سازمان‌های حزب دموکرات کردستان پیوست. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشکده، به عنوان رئیس بخش درام در رادیو کردی بغداد منصوب شد و در سال ١٩٧٣ گروه تئاتر پێشڕەوان (پیشروان) را تأسیس کرد. در سال ١٩٧٤ مدیر تئاتر و سینما در انقلاب ایلول در منطقه پنجوین بود. در بمباران شهر قلعه‌دزه توسط هواپیماهای ارتش عراق به شدت مجروح شد و در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول به سلیمانیه بازگشت و به عنوان دستیار پژوهشگر علمی در دانشگاه سلیمانیه و ناظر تئاتر دانشگاه منصوب شد و یکی از مؤسسان گروه تئاتر دانشگاه بود.
در سال ١٩٧٦، مدیر مرکز فرهنگی دانشگاه سلیمانیه شد و از سال ١٩٨٠ تا سال ١٩٩١ مدرس بخش تئاتر در انستیتوی هنرهای زیبای سلیمانیه بود. در سال ١٩٨٢ از طریق فاضل رئوف با تشکیلات مخفی شاخه چهارم حزب دموکرات کردستان ارتباط برقرار کرد و در سال ١٩٩١ در انتفاضه کردها در سلیمانیه علیه دولت عراق شرکت کرد. او پس از تأسیس تلویزیون کردستان (ktv) در سال ١٩٩١ در شهر سلیمانیه، مدیر آن شد.
در ١٩ مه ١٩٩٢، او از لیست حزب دموکرات کردستان به عنوان نماینده سلیمانیه در نخستین دوره پارلمان کردستان انتخاب شد. در سال ١٩٩٣ به عنوان معاون وزیر فرهنگ در دولت اقلیم کردستان منصوب شد. در سال ١٩٩٩ رئیس انجمن هنرمندان کردستان بود و همچنین در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه صلاح‌الدین در اربیل تدریس می‌کرد. انجمن هنرمندان کردستان مجله‌ای به نام «شاکار» منتشر می‌کرد که او ناظر آن بود. وی همچنین رئیس تئاتر سالار و صاحب امتیاز مجله تئاتر بود.
او عضو اتحادیه نویسندگان کرد، عضو سندیکای روزنامه‌نگاران کردستان و عضو اتحادیه پارلمانتار‌های کردستان بود. وی برای شرکت در سمینارهای بین‌المللی درباره تئاتر و سینما به آلمان، مصر، ایران و سوئد سفر کرد. برخی از نمایشنامه‌های او به زبان‌های انگلیسی، عربی، فارسی و یونانی ترجمه شده و در تئاترهای چندین کشور به روی صحنه رفته است؛ او عضو سازمان جهانی صلح نیز می‌باشد.
احمد سالار جوایز متعدد محلی، عراقی و بین‌المللی برای فعالیت‌های خود در زمینه تئاتر و درام دریافت کرد. در سال ١٩٦١ جایزه دکوراسیون را در سطح عراق دریافت کرد و در سال ١٩٧٢ مدال طلای بابان را برای بهترین بازیگر کرد به دست آورد. در سال ١٩٧٧ جایزه بهترین کارگردان را در نخستین جشنواره تئاتر دانشگاهی عراق دریافت کرد و در سال ١٩٨٤ نشان اجرای تئاتر عراق را گرفت و در سال ١٩٧٨ جایزه افتخاری دانشگاه‌های عراق را کسب کرد. او مدال طلای هفتادمین سالگرد تئاتر شهر سلیمانیه، لوح افتخار اتحادیه هنرمندان عراق، جایزه صلح جهانی از سازمان صلح کردستان و چندین جایزه و نشان دیگر را دریافت کرده است. مراسم بزرگداشت متعددی برای او برگزار شده و از تاریخ تئاتری او تجلیل به عمل آمده است.
در ٢٧ اوت ٢٠١٢، او نشان بارزانی را از دست رئیس جمهور مسعود بارزانی به خاطر خدماتش در زمینه تئاتر، درام و زمینه‌های دیگر دریافت کرد.
آثار او:احمد سالار بیش از ٣٦ نمایشنامه نوشته و ٤٠ کتاب تألیف کرده که ٢٤ جلد از آن‌ها درباره تئاتر است. او صدها کار تئاتری انجام داده و در بسیاری از کارهای درام و فیلم به عنوان نویسنده، بازیگر و کارگردان مشارکت داشته است. او ٣٢ کارگردانی تئاتر، ١٩ کار بازیگری تئاتر، ١٧ کار درام تلویزیونی، ٨ کار سینمایی و ٤ کار درام رادیویی را در کارنامه هنری خود دارد. آثار هنری و تئاتری او شامل ٣٠ تا ٦٠ قسمت است و مجموع کارهای تئاتری و هنری وی به ٢٠٠ کار می‌رسد.
برخی از آثار هنرمند احمد سالار به شرح زیر است:
سیزەرت لەبیربێ- سال ١٩٦٨.
ڕۆمیۆ جۆلێت - سال ١٩٦٩.
خەبات - سال ١٩٧٠.
کاوەی ئاسنگەر - سال ١٩٧٠.
من مرۆڤم - سال ١٩٧٠.
گلۆر - سال ١٩٧٠.
پێنج کەس لە هۆتێلێکدا- سال ١٩٧٠.
لەژێر خۆڵەمێشەوە - سال ١٩٧١.
ئەوانەی لەژێرەوەن - سال ١٩٧١.
قبوڵ - سال ١٩٧١.
جەنابی موفەتیش - سال ١٩٧١.
ئۆتۆمۆبیلچی - سال ١٩٧٢.
پیسکەی تەڕ پیر - سال ١٩٧٢.
چاڵی جەرگی پیرێژن - سال ١٩٧٢.
گوڵی خوێناوی ئۆپەرێن- سال ١٩٧٢.
شەوچەره- سال ٢٠٠٦.
ئارەزوو - سال ٢٠١٨.
منبع:آرشیو نهاد دایرةالمعارف حزب دموکرات کردستان