رستم عبدالمجید احمد در سال ١٩٤١ در روستای بلوسو از توابع بخش بمو در استان حلبچه متولد شد، از ساکنان بخش زراین و یکی از کارمندان شهرداری بود، پس از شکست انقلاب ایلول به ایران پناهنده شد و در شهر کامیاران ساکن گشت، در سال ١٩٧٩ به روستای خود بازگشت، با بهیه صالح ازدواج کرد و صاحب چهار پسر و شش دختر شدند (احمد، محمود، عطا، محمد، بیگرد، بیخال، بهره، هناز، نیاز، بیریوان).
وی در سال ١٩٦8 به صفوف پیشمرگه‌های گروهان چهارم وابسته به فوج ششم بمو در نیروهای خبات حزب دموکرات کردستان پیوست، که در آن زمان قادر حمه صالح فرمانده گروهان بود، او در چندین نبرد در طول انقلاب ایلول شرکت کرد از جمله: نبرد دربندیخان، نبرد سرتیز، نبرد حاج عمران، نبرد خانقین، نبرد حلبچه.
وی در سال ١٩٩١ بار دیگر به صفوف پیشمرگه‌های نیروهای سیروان حزب دموکرات کردستان پیوست، که در آن زمان جلال لاورانی فرمانده نیروها بود، او در آزادسازی حلبچه، عربت، دربندیخان، کلار، کرکوک، گولجو، خانقین شرکت کرد.
رستم عبدالمجید احمد و تعدادی از همرزمانش در سال ١٩٩١ در روستای باوه از توابع شهرستان خانقین بر اثر افتادن در کمین نیروهای مجاهدین خلق به شهادت رسیدند.
منبع:آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.