سلیمان هادی دیوالی، مشهور به سلیمان هادی دولەمری، در سال ١٩١٧ در روستای بوکرانی از توابع ناحیه مزنه در شهرستان مێرگه‌سور استان اربیل به دنیا آمد. به دلیل نبود مدرسه در روستایشان به تحصیل نرفت، متأهل بود. در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول آواره کشور ایران شد و در شهر کرج ساکن شد. در سال ١٩٩١ پس از قیام مردمی کردستان، خانواده‌اش به کردستان جنوبی بازگشتند. در روز ١٧ مه ٢٠١٢ در یکی از بیمارستان‌های شهر آنکارا، پایتخت کشور ترکیه درگذشت و پیکرش به کردستان جنوبی بازگردانده شد و در زادگاهش به خاک سپرده شد.
در سال ١٩٤٣ به صفوف پیشمرگه‌های دومین انقلاب بارزان پیوست، در خلع سلاح پایگاه پلیس شانه‌در، دره واژه، مزنه و شیروان مزن مشارکت داشت. در سال ١٩٤٥ در جنگ میدان موریک شرکت کرد. در ١١ اکتبر سال ١٩٤٥ همراه با بارزانی به کردستان شرقی رفت و در حفاظت از جمهوری دموکراتیک کردستان در مهاباد مشارکت کرد و در جنگ‌های بری سرا و جنگ قاراو شرکت کرد.
پس از سقوط جمهوری کردستان به دلیل بیماری پدرش همراه با بارزانی فقید به شوروی نرفت و به کردستان جنوبی بازگشت. مدتی در دشت دیانا در زمین‌های خاردار زندانی شد و پس از آن به روستایشان بازگشت.
در سال ١٩٦١ در آغاز شعله‌ور شدن انقلاب ایلول علیه دولت عراق، سلیمان هادی به صفوف نیروی پیشمرگه انقلاب ایلول پیوست. در جنگ‌های مریبا، گلی زاویتن و سرسنگ شرکت کرد. پس از پاکسازی منطقه بادینان از نیروهای ارتش عراق، سلیمان هادی همراه با بارزانی فقید به منطقه سوران رفت و در جنگ ماخوبزنان در منطقه قلادزه شرکت کرد. در سال ١٩٦٣ هنگامی که ارتش عراق به سری آکره و پرسی حمله کرد، دوباره همراه با بارزانی به بارزان بازگشت و در جنگ سری پرسی شرکت کرد.
سلیمان هادی دیوالی دولەمری از سال ١٩٦٣ تا ١٩٧٥ محافظ مقر بارزانی فقید بود. در ٣١ ماه ١٩٧٩ مارس همراه با ادریس بارزانی بود، در سال ١٩٨٣ چشم چپ خود را از دست داد. در ٣١ ژانویه ١٩٨٧ همراه با نچیروان بارزانی بود، در سال ١٩٩١ همراه با نچیروان بارزانی به کردستان جنوبی بازگشت و در قیام مردمی کردستان علیه دولت عراق شرکت کرد. در سال ١٩٩٣ به عنوان مسئول کمیته اجتماعی دولەمری‌ها منصوب شد.
در ١٦ اوت ١٩٩٦ در جشن طلایی حزب دموکرات کردستان، به دلیل خدمات انجام داده توسط رئیس مسعود بارزانی مدال بارزانی به وی اهدا شد.
منبع:١- آرشیو هیئت دایره‌المعارف حزب دموکرات کردستان.