ادریس مصطفی بارزانی، از رهبران برجسته حزب دموکرات کردستان و فرزند رئیس مصطفی بارزانی ، پس از مشارکت در انقلاب ایلول و تصدی مسئولیت دستیاری رئیس مصطفی بارزانی در امور نظامی و اجتماعی، نقشی ایفا کرد. دوستداران از ظهور این رهبر شادمان و دشمنان اندوهگین بودند.
همچنین جنبش رهایی‌بخش مردم کرد به رهبری ژنرال مصطفی بارزانی، رهبر انقلاب ایلول، مذاکرات با دولت عراق را آغاز کرد و نقش ادریس بارزانی غیرقابل انکار بود، به همین دلیل دشمنان ناچار بودند راهی برای خلاص شدن از دست او بیابند، و برای همین هرگاه راهی می‌یافتند، از هر طریق ممکن دست به تلاش‌های مکرر می‌زدند.
پس از توافق 11 مارس، رهبری حزب بعث از رئیس مصطفی بارزانی درخواست کردند که مایلند کاک ادریس بارزانی را به عنوان معاون رئیس‌جمهور عراق تعیین کنند، اما بارزانی این پیشنهاد را نپذیرفت. به همین دلیل ادریس بارزانی از ایالات متحده آمریکا بازدید کرد و با مقامات عالی‌رتبه دیدار و گفتگو کرد، از جمله ریچارد هلمز، رئیس سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، و معاونان وزیر امور خارجه و دفاع. اگرچه این سفر محرمانه بود، اما مشخص نیست که آیا سازمان اطلاعات عراق از آن مطلع بود یا خیر. این دو اقدام ثابت می‌کند و نشان می‌دهد که ادریس بارزانی نه تنها نقش اجتماعی و نظامی داشت، بلکه یک سیاستمدار برجسته و قابل اعتماد بود.
همه این نقش‌ها و القاب باعث شد رژیم بعث تلاش کند تا ادریس بارزانی را از میان برداشته و ترور کند. در روز 1 دسامبر سال 1970، برای پیگیری و بحث در مورد چگونگی اجرای توافق 11 مارس سال 1970 و به‌ویژه سرنوشت پیشمرگه‌ها و تشکیل گارد مرزی از پیشمرگه‌های انقلاب ایلول، ادریس بارزانی به شهر بغداد سفر کرد و با احمد حسن البکر، رئیس‌جمهور وقت عراق و صدام حسین، معاون رئیس‌جمهور وقت دیدار کرد، اما در حین حضورش تلاش برای ترور او صورت گرفت. مسعود بارزانی در کتاب «بارزانی و جنبش رهایی‌بخش مردم کرد» این حادثه را این‌گونه ثبت می‌کند:
به منظور اجرای توافق 11 مارس، به‌ویژه تشکیل گارد مرزی، در 1 دسامبر سال 1970، ادریس بارزانی به همراه تعدادی از فرماندهان پیشمرگه از جمله حمید برواری، به شهر بغداد سفر کردند و با رئیس‌جمهور و معاونانش و مسئولان دیدار کردند. قرار بود سه روز در شهر بغداد بمانند، اما پیامی از سوی رئیس‌جمهور مبنی بر ماندن برای چند روز دیگر فرستاده شد. اما شیخ بابو عموی ما که برای زیارت در حاج‌عمران حضور داشت، قصد داشت به منطقه بارزان بازگردد اما منتظر بازگشت ادریس بارزانی بود تا با همراهی او به منطقه بارزان بازگردد. در تاریخ 6 دسامبر، عمویم از من پرسید که آیا از زمان تصمیم بازگشت ادریس بارزانی خبر دارم؟ اگر قرار است سه روز دیگر بازگردد، منتظر بازگشتش می‌مانم و اگر قرار است بیشتر بماند، تنها بازمی‌گردم. سعی کردم با ادریس بارزانی تماس تلفنی بگیرم اما به دلیل بدی خط، حرف‌هایش را نفهمیدم. پس از آن با شیخ رضا کولانی، مدیر پلیس اربیل تماس گرفتم و به او گفتم سعی کند با ادریس بارزانی تماس بگیرد و به او بگوید عمویم برای بازگشت به منطقه بارزان عجله دارد؛ اگر ظرف سه روز بازگردد منتظرت خواهد بود و اگر بازنگردی، عمویم تنها سفر می‌کند. مشیت الهی بر این بود که شیخ رضا از سخنان من بفهمد که بازگشت ادریس بارزانی ضروری است و باید فوراً بازگردد.
ادریس بارزانی خودرویی را که رئیس‌جمهور به او هدیه داده بود، از نوع مرسدس، برای تعمیر برخی نواقص به کارگاه فرستاد، اما منتظر تعمیر آن نماند و با یک تاکسی به شهر اربیل بازگشت، بدون اینکه کسی از بازگشت او باخبر شود. بعد از ظهر همان روز، خودروی مرسدس را به او تحویل دادند و قرار بود روز بعد، هر یک از حمید برواری و محمد عزیز که او را در بغداد همراهی کرده بودند و در آنجا مانده بودند، بعد از ظهر روزی که ادریس بارزانی شهر بغداد را ترک کرده بود، بازگردند. در روز 6 دسامبر، حمید برواری و محمد عزیز با خودروی مرسدس برای صرف شام حرکت کردند. مشخص بود که برخی از مزدوران و «جاش‌ها» با کمک مدیر امنیت عمومی، ناظم کزار، نقشه‌ای برای ترور ادریس بارزانی داشتند. من بعید نمی‌دانم که برخی از مقامات عراقی در این طرح دست داشتند. تیم اجرای عملیات چندین نقطه کمین برای متوقف کردن خودرو ایجاد کردند و فکر می‌کردند ادریس بارزانی در خودرو حضور دارد. در ساعت ده شب به خودرو شلیک کردند و فکر می‌کردند حمید برواری همان ادریس بارزانی است، زیرا شباهتی بین آن‌ها وجود داشت. حمید برواری دچار جراحات عمیقی شد و در اثر این جراحات، زخم به بیماری تبدیل شد و از آن بسیار رنج برد. خودرو مورد بیش از پنجاه گلوله قرار گرفت، اما محمد عزیز و راننده به طور معجزه‌آسایی نجات یافتند؛ نجات آن‌ها یک معجزه بود. نام راننده حسن کاوانی بود، او راننده‌ای محتاط و سریع بود که با سرعت از محل کمین دور شد. بدین ترتیب سرنوشت ادریس بارزانی، نجات از این تلاش تروریستی برای ترور او بود، زیرا طبق اعتقاد برنامه‌ریزان عملیات، ادریس بارزانی در خودرویی بود که رئیس‌جمهور به او هدیه داده بود، اما در واقع در همان زمان، ادریس بارزانی در راه بازگشت به آغوش وطن بود، بدون اینکه کسی از آن خبر داشته باشد.
تلاش برای ترور ادریس بارزانی شکست خورد و تنها حمید برواری زخمی شد. دولت عراق مانند دفعات قبل، خود را از حادثه مبرا کرد و از رهبری انقلاب خواست اطلاعاتی برای دستگیری متهمان و مجازات آن‌ها ارائه دهند. حزب دموکرات کردستان از طریق شاخه پنجم، تمام اطلاعات مربوط به حادثه را به صدام حسین ارائه کرد. صدام حسین پیامی دست‌نویس برای رئیس مصطفی بارزانی فرستاد و اطمینان داد که آنچه رخ داده به دلیل مخالفت با توافق 11 مارس بوده و افرادی هستند که این توافق را نمی‌خواهند.
افرادی که قصد ترور ادریس بارزانی را داشتند شناسایی شدند و از طریق دادگاه انقلاب مجازات شدند، اما کسانی که تصمیم به اجرای ترور گرفته بودند تا زمان کودتای ناظم کزار در سال 1973 مخفی ماندند. در آن زمان، دولت عراق تأیید کرد که ناظم کزار کسی بوده که عملیات ترور را اجرا کرده است.
منبع:مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش رهایی‌بخش کردی، جلد سوم، بخش دوم، انقلاب ایلول 1961 - 1975، چاپ اول (اربیل - انتشارات وزارت پیشمرگه - 2004)