کاکه اسماعیل عمر خدر مشهور به سید کاکه، فرمانده و سیاستمدار، در سال ١٩٦٢ دارای درجه سردسته در نیروی پیشمرگه بوده، در سال ١٩٧٦ از اعضای هیئت مؤسس جنبش سوسیالیستی کردستان بوده، در سال ١٩٧٧ به عنوان فرمانده منطقه دشت هولیر اتحادیه میهنی کردستان انتخاب شده، در سال ١٩٨١ در کنگره اول به عضویت کمیته مرکزی حزب سوسیالیست کردستان درآمده، در سال ١٩٨٣ به عضویت کمیته رهبری نظامی نیروهای جبهه جود (جبهه ملی دموکراتیک) درآمده، در سال ١٩٩٣ توسط نمایندگان کنگره یازدهم به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان انتخاب شده، در ٤ ژوئن ٢٠٠٥ در دوره دوم به عنوان نماینده مجلس ملی کردستان از لیست حزب دموکرات کردستان درآمده، در ١٥ دسامبر ٢٠١٠ از سوی رئیس مسعود بارزانی مدال بارزانی نمیر به وی اهدا شده است.

زندگینامه

کاکه اسماعیل عمر خدر مشهور به سید کاکه در سال ١٩٣٢ در شهر هولیر به دنیا آمده، فارغ‌التحصیل مقطع ابتدایی است، نزد استاد گوران شاعر، خواندن و نوشتن را آموخته، در سال ١٩٥٣ در قیام کشاورزان دشت هولیر علیه فئودال‌ها شرکت کرده، در ٦ سپتامبر ١٩٦١ به منظور جلوگیری از کاروان پلیس عراق که از شهر کرکوک به شهر هولیر می‌آمدند برای در هم شکستن اعتصاب شهر هولیر در اعتصاب «شراوه» شرکت کرده که در آن خواستار حقوق ملی کردها از دولت عراق بودند، سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب سپتامبر به عنوان پناهنده راهی پادشاهی ایران شده، سال ١٩٧٥ در شهر ماهان از توابع استان کرمان ایران اسکان داده شده، سال ١٩٧٥ به کردستان جنوبی بازگشته و توسط مقامات حزب بعث عربی سوسیالیست همراه با خانواده‌اش به شهر رمادی در غرب عراق تبعید شده است.

سال ١٩٨٨ پس از انفال‌ها به عنوان پناهنده راهی جمهوری اسلامی ایران شده، در ٣٠ ژانویه ٢٠٠٥ نامزد لیست جبهه ملی دموکراتیک کردستان به شماره ١٦٢ برای مجلس ملی کردستان بوده، در ٤ ژوئن ٢٠٠٥ در دوره دوم به عضویت مجلس ملی کردستان از لیست حزب دموکرات کردستان درآمده، به زبان‌های کردی، عربی و فارسی مسلط است، کتابی به نام (خاطرات یک پیشمرگه ـ ٢٠٠٠) نوشته است، در ٢٤ اوت ٢٠٢٥ درگذشته است.

کارنامه مبارزاتی

سید کاکه سال ١٩٥٣ به صفوف حزب دموکرات کردستان ـ عراق پیوسته، سال ١٩٥٦ به دلیل فعالیت سیاسی و گرایش‌های کردی به مدت دو سال زندانی شده و تحت شکنجه قرار گرفته، سال ١٩٦١ ابتدا به عنوان هسته مسلح در شهر هولیر فعالیت کرده و پس از شناسایی توسط دستگاه اطلاعات ارتش عراق به صفوف نیروی پیشمرگه پیوسته، سال ١٩٦٢ دارای درجه سردسته در نیروی پیشمرگه بوده، سال ١٩٦٣ در نبرد روستای قشق (هولیر) علیه نیروی گارد ملی (حرس قومی) شرکت کرده، سال ١٩٦٣ در نبرد خورخور (هولیر) علیه نیروی گارد ملی شرکت کرده، سال ١٩٦٣ در نبرد آزیانه (کرکوک) علیه گارد ملی و ارتش عراق شرکت کرده، سال ١٩٦٤ درجه پیشمرگایتی‌اش به سرپل ارتقا یافته، سال ١٩٦٤ از برگزارکنندگان مراسم جشن نوروز بیستانه در هولیر بوده، سال ١٩٦٤ نماینده کنگره ششم حزب دموکرات کردستان در شهرک قلادزه از توابع استان سلیمانیه بوده، سال ١٩٦٥ در حماسه سفین شرکت کرده است.

سال ١٩٦٦ درجه پیشمرگایتی‌اش به فرمانده دسته (لق) در گردان دشت هولیر از نیروی سفین ارتقا یافته، سال ١٩٦٦ نماینده کنگره هفتم حزب دموکرات کردستان در شهرک گلاله از توابع استان هولیر بوده، سال ١٩٦٩ به عنوان فرمانده گردان یک نیروی دشت هولیر در منطقه دیده‌وان با نیروی زمینی ارتش عراق مقابله کرده و توانسته بر آن‌ها پیروز شود، سال ١٩٧٠ نماینده کنگره هشتم حزب دموکرات کردستان بوده، سال ١٩٧٤ درجه پیشمرگایتی‌اش به فرمانده گردان یک در نیروی دشت هولیر ارتقا یافته، در ٦ سپتامبر ١٩٧٤ از جمله فرماندهانی بوده که در شکست نیروی زمینی ارتش عراق در نبرد ماکوک شرکت کرده، سال ١٩٧٤ فرمانده نبرد روستای سماق شیرین بوده، سال ١٩٧٤ در خط کانی کولان و قله کلاوی دیوانه در نبرد روستای داره‌بن توانسته پیشروی نیروهای ارتش عراق را متوقف کند، در اواسط ماه آوریل سال ١٩٧٥ در نشست گسترده مهاباد در کردستان ایران برای تداوم مبارزه و مقاومت و آمادگی برای انقلاب شرکت کرده، سال ١٩٧٥ توسط مقامات حزب بعث عربی سوسیالیست همراه با خانواده‌اش به شهر رمادی در غرب عراق تبعید شده، سال ١٩٧٦ از اعضای هیئت مؤسس جنبش سوسیالیستی کردستان بوده است.

در ٨ ماه اوت ١٩٧٦ به منظور مبارزه مسلحانه رو به کوه‌های کردستان آورده است، در ٣١ اوت ١٩٧٧ در اولین نشست رهبری اتحادیه میهنی کردستان در «دوله کوستی» در مثلث مرزی بین‌المللی (عراق - ترکیه - ایران) وابسته به استان اربیل به منظور تقسیم پست‌ها شرکت کرده و به عنوان فرمانده منطقه دشت اربیل اتحادیه میهنی کردستان انتخاب شده است، سال ١٩٧٨ در جنگ «بازی» علیه نیروهای رهبری موقت حزب دموکرات کردستان شرکت کرده است، سال ١٩٧٨ در جنگ «هکاری» به اسارت نیروهای رهبری موقت حزب دموکرات کردستان درآمده است، سال ١٩٧٨ از بازداشتگاه گریخته و خود را به نیروهای اتحادیه میهنی کردستان در کوه قندیل وابسته به مرز استان سلیمانیه رسانده است، سال ١٩٧٩ به دلیل ارتقای کادرهای قدیمی گروه (ابراهیم احمد - جلال طالبانی) و مخالفت آنان با کادرهای قدیمی جناح رئیس مصطفی بارزانی، به همراه تعداد زیادی از کادرها و پیشمرگه‌ها از صفوف اتحادیه میهنی کردستان جدا شده است، سال ١٩٧٩ در کنفرانس وحدت «گوره‌شیر» به عضویت کمیته مرکزی حزب سوسیالیست متحد کردستان درآمده است، سال ١٩٨١ در کنگره اول به عضویت کمیته مرکزی حزب سوسیالیست کردستان درآمده است، سال ١٩٨٣ عضو کمیته رهبری نظامی نیروهای «جود» (جبهه ملی دموکراتیک) شده است، سال ١٩٨٥ عضو دفتر سیاسی حزب سوسیالیست کردستان شده است، سال ١٩٩١ به عنوان یک رهبر و فرمانده در قیام جنوب کردستان شرکت کرده است، در ١٩ ماه مارس در نشست جبهه کردستانی به منظور تعیین زمان انتخابات شورای ملی کردستان و وضعیت اقتصادی و امنیتی جنوب کردستان شرکت کرده است، سال ١٩٩٢ در لیست وحدت (حسک و پاسوک) برای شورای ملی کردستان کاندید شده است.

روز پنجشنبه ٢٠ اوت ١٩٩٢ در شهر اربیل در اولین کنگره حزب وحدت کردستان برای اتحاد هر سه سازمان سیاسی کردی جنوب کردستان که عبارت بودند از حزب سوسیالیست کردستان، حزب دموکرات استقلال کردستان (پاسوک) و حزب دموکرات خلق کردستان شرکت کرده و در روز پنجشنبه ٢٧ اوت ١٩٩٢ توسط نمایندگان کنگره به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب وحدت انتخاب شده است، سال ١٩٩٢ به عنوان مسئول نهاد کمک به خانواده‌های شهدا و امور ازکارافتادگان و عضو نهاد نظامی (حزب وحدت کردستان) گماشته شده است، سال ١٩٩٣ به همراه حزب دموکرات کردستان توسط نمایندگان کنگره یازدهم به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان انتخاب شده است، در ١ ژانویه ١٩٩٥ در مرحله جنگ داخلی در جنوب کردستان، خانه‌اش در شهر اربیل توسط مسلحین اتحادیه میهنی کردستان غارت شده است، سال ١٩٩٩ نماینده کنگره دوازدهم حزب دموکرات کردستان بوده است، در روز ١ فوریه ٢٠٠٤ «شوان سید کاکه» فرزندش توسط یک عامل انتحاری گروه تروریستی (القاعده) و در داخل مقر کمیته شاخه دو اربیل شهید شد، در روز جمعه ٧ ژانویه ٢٠٠٥ در یک عملیات انفجار تروریستی در شهر اربیل جان سالم به در برده است، سال ٢٠١٠ نماینده کنگره سیزدهم حزب دموکرات کردستان در شهر اربیل بوده است، در ١٥ دسامبر ٢٠١٠ از سوی رئیس مسعود بارزانی نشان «بارزانی نامی» به وی اعطا شده است.

منابع:
  1. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.
  2. رسول رشید سعید، خاطرات یک پیشمرگه، (بدون مکان - 2017ش)، ص 90.
  3. کنگره، نتایج انتخابات کمیته مرکزی حزبمان را اعلام می‌کند، روزنامه برایتی، ارگان حزب دموکرات کردستان - متحد، شماره 1729، اربیل، جمعه، 27 اوت 1993ش، ص 1.
  4. حامد گوهری، مدال بارزانی بالاترین نشان قدردانی، کتاب اول، چاپ دوم، (اربیل - بنیاد خیریه بارزانی - 2019ش)، صص 242 - 245.
  5. حامد گوهری، مدال بارزانی بالاترین نشان قدردانی، کتاب سوم، (اربیل - بنیاد خیریه بارزانی - 2019ش)، ص 147.
  6. کنیر عبدالله، مشارکت سیاسی زنان در جنوب کردستان، (سلیمانیه - 2016ش)، ص 90.
  7. علی سنجاری، القضیة الکوردیة وحزب البعث العربي الأشتراكي في العراق، الجزء الثالث، (دهوک - مطبعة خانی - 2012م)، ص 352.
  8. لیست ملی دموکراتیک کردستان برای پارلمان کردستان، روزنامه «به‌ره‌و هه‌ڵبژاردن» (به سوی انتخابات)، کمیته عالی اطلاع‌رسانی انتخابات، شماره 5، اربیل، چاپخانه روشنبیری، 22 ژانویه 2005ش، ص 3.
  9. شوان محمدامین طه خوشناو، اربیل بین سال‌های 1963 - 1970، پژوهشی تاریخی در وضعیت سیاسی، (اربیل - چاپخانه دانشگاه صلاح‌الدین - 2016ش)، صص 109، 299، 317 - 318.
  10. البلاغ الختامي للمؤتمر التوحیدي لحزب (یه‌کگرتن) الکوردستاني، جریدة گه‌ل (الشعب)، العدد 52، السنة العاشرة، أیلول 1992م، ص 7.
  11. فاتح رسول، چند صفحه‌ای از تاریخ مبارزات ملت کرد، جلد سوم، (سوئد - 1994ش)، ص 305.
  12. فاتح رسول، چند صفحه‌ای از تاریخ مبارزات ملت کوردمان، جلد اول، (سوئد - چاپخانه حلبچه - 1979ش)، ص 104.
  13. فاضل کریم احمد، با رویای بزرگ راه افتادیم، جلد اول، (سلیمانیه - چاپخانه تاران - 2019ش)، ص 297. صص 3، 7.