Yek ji şerên girîng piştî têkçûna Komara Kurdistanê û paşvekişîna Barzaniyan ber bi sînorên Îran û Iraqê, Şerê Singanê bû. Piştî ku artêşa Îranê Wazna û Xan Taws dagirtin, eşkere bû ku hêzên mezin ên hukûmeta Îranê êrîşê li hêzên Barzanî yên herêmê berdewam dikin. Ji bo vê yekê, beşek ji artêşa Îranê ji Hemedanê, bi komek ji 75 topên topxaneyê, bi şev ber bi Nalosê ve pêş ket. Di heman demê de siwarên Mngorê ber bi Singanê ve çûn û rojê Çemê Gadar derbas kirin. Hêzên Barzanî ku kontrola Keleha Singanê di destê wan de bû, hereketên siwarên Mangorê dizanîn û hêzên xwe li aliyê rast û paşiya wan bi rêkûpêk danîn.
Dema siwarên Mngorê nêzîk bûn, Barzanîyan êrîşeke nişka ve kirin û ziyaneke mezin gihand hêzên Mngorê. Siwarên ku hatibûn şaşkirin ber bi Çemê Gadarê ve paşde ketin û li wir dîsa ketin şerê Barzanîyan. Ev êrîşa duyemîn nêzîkî 300 siwarên Mngorê ber bi bilindahiyên başûrê herêmê ve paşde xist. Di vê navberê de topên Barzanîyan ji ser bilindahiyan artêşa Îranê bombebaran kirin. Ev êrîş hêzên Îranê neçar kir ku ber bi gundê Nalosê ve paşde biçin û piyadeyên xwe û topên xwe jî bibin.
Her çend serkeftin bû, hêzên Barzanî bê ziyan neman. Di şerê de çend Pêşmergeyên wêrek şehîd bûn û hin kes jî birîndar bûn. Di nav şehîdan de Baqî Aziz Mergasurî, endamekî rêzdar ê hêzên Barzanî, hebû. Keko Mulla Ali jî, kesayetiyekî navdar ê hêzên Barzanî, bi giranî birîndar bû, çavê xwe ji dest da û lingê wî jî bi giranî birîndar bû. Lê serkeftina Singanê berxwedan û jêhatîbûna taktîkî ya Barzanîyan nîşan da û hêzên Îranê neçar kir ku paşde vekişin.
Source:1.kdp Encyclopedia Archive.