Jînenîgarî:
Badro Lashkri Huseyn di sala 1930an de li gundê “Bestre” ku beşek ji bajarê Hewlêrê bû, ji dayik bûye. Badro bi Kurdistan Mihemed Elî re zewicî û bi hev re çar kur û keçek wan çêbûn. Navên wan Serkewt, Matîn, Halkewt, Rêkewt û Aîşe bûn. Badro li Yekîtiya Sovyetê xwend û bawernameya xwe ya çandiniyê wergirt. Wekî koçber di sala 1975an de çû Îranê. Paşê di sala 1995an de vegeriya Kurdistanê.
Di sala 1943an de Badro bi leşkerên şoreşa duyem a Barzanî re têkilî danî. Herwiha di 6ê Îlona 1943an de beşdarî girtina rêveberiya polîsan a “Goratu” bû. Wekî din, di 5ê Îlona 1945an de beşdarî girtina rêveberiya polîsan a “Meydan Morikî” bû. Ji ber tevlêbûna wî ya di şoreşê de, di 19ê Tebaxa 1945an de, dadgeha “Urfi Sarbazî” dest danî ser hemû mal û milkên wî.
Piştî hilweşîna şoreşa duyem a Barzanî, Badro û birayên wî, Ehmedê Lashkri û Şerîfê Lashkri, wekî Pêşmerge tevlî artêşa Barzanî ya li Komara Kurdistanê ya li Mehabadê bûn. Ew beşek ji artêşa Salih Mistefa ya li “Seqiz”ê bûn.
Badro beşdarî gelek şeran bûye. Bo nimûne, şerê “Qereway” di 29ê Nîsana 1946an de, şerê “Mlqaranî” di 3ê Gulana 1946an de. Piştî hilweşîna Komara Kurdistanê, Badro di şerê “Nalos”ê de di 3ê Adara 1947an de şer kir; herwiha, di 19ê Adara 1947an de beşdarî şerên “Nexede” û “Şino”yê bû.
Piştî hilweşîna Partiya Dêmokrata Kurdistanê (PDK) li Mehabadê û vegera Barzanî ji Rojhilatê Kurdistanê bo Başûrê Kurdistanê, Badro beşdarî şerên “Nexede” û “Şino”yê yên li Rojhilatê Kurdistanê bû. Herwiha, ew yek ji wan Pêşmergeyan bû ku di 19/4/1947an de bi rêya “Xwakurk û Deşta Barazgirawa” ya li ser axa Bakurê Kurdistanê re çûn da ku vegerin “Şêrwan” û “Mizûrî”. Piştî vegera wan, General Mistefa Barzanî di 15/5/1947an de li gundê “Argûş” civînek bi hevalên xwe re saz kir û azadiya mayîn an çûna bo Yekîtiya Sovyetê da wan. Di civînê de, her kes biryar dide ku derkeve û biçe Yekîtiya Sovyetê. Di 23ê Gulana 1947an de, Badro bi General Mistefa re çû Yekîtiya Sovyetê û di şerên “Geliyê Qotur” û “Mangoor” de şer kir. Piştî gelek zehmetiyan, di 18ê Hezîrana 1947an de, piştî derbaskirina Çemê Arasê ku di navbera sînorên Îran û Yekîtiya Sovyetê de bû, karî biçe Yekîtiya Sovyetê.
Piştî gihîştina wan a Yekîtiya Sovyetê di 19ê Hezîrana 1947an de li bajarê “Axçawan” ê Komara Azerbaycanê, hemû heval li civakekê hatin bicihkirin ku bi têlên dirî dorpêçkirî bû. Ew ji aliyê leşkeran ve dihatin şopandin û dema mijar dibû xwarin û cilûbergan, wekî dîlgirtiyên şer bi wan re dihat kirin. Paşê, hikûmeta Sovyetê biryar da ku heval divê li cihên “Aghdam”, “Lachin”, “Ayulax” û “Kalbajar” ên Komara Azerbaycanê werin dabeşkirin. Di 10ê Kanûna 1947an de, ew bo kampên leşkerî yên li ser gola “Xezar” a li paytexta Komara Mehabadê “Bakor” hatin veguhastin. Di 23ê heman mehê de, cilên leşkerî li wan hatin kirin û rojane 8 saetan ji aliyê efserên komarê ve hatin perwerdekirin. Ji bilî wê, hin hevalên ku bi Kurdî dizanibûn, rojane 4 saetan ziman hîn dikirin.
Piştî reftarên nebaş ên “Cafer Baqrov” bi hevalan re, di 29ê Tebaxa 1949an de, Barzanî biryar da ku kampa xwe ya leşkerî ji komara Mehabadê veguhezîne civaka “Chrchuk” a nêzîkî bajarê “Ashkand” ku paytexta Ozbekistanê bû; li wir wan pratîkên xwe yên leşkerî berdewam kirin.
Di Adara 1949an de, heval li gundên Yekîtiya Sovyetê û çandiniyan hatin dabeşkirin (ku sivîlan ew ji hikûmetan kirê dikirin û paşê didan wan). Hevalan li van deran kar dikirin.
Piştî gelek nameyên General Barzanî bo Stalîn, nameyek di dawiyê de gihîşt Stalîn ku tê de behsa zehmetiyên hevalan dikir. Stalîn tavilê partiyek ava kir da ku hevalên Barzanî lêkolîn bike; partî gihîşt wê biryarê ku divê her kes li bajarê “Vrivsky” kom bibe. Her kes di Mijdara 1951an de çû wî bajarî.
Badro ligel hevalên xwe di 16ê Nîsana 1959an de bi keştiya “Grozya” bi rêya bendera “Besra”yê vegeriya Kurdistanê.
Ew di sala 1963an de beşdarî şoreşa “Îlon”ê bû. Herwiha, ew beşek ji şerên “Çiyayê Pîrs” û “Sarê Akrê” bû. Paşê, ligel Mistefa Barzanî çû Soranê. Dûre heta sala 1975an tevlî artêşa birayê xwe bû. Piştî hilweşîna şoreşa “Îlon”ê di 1975an de, Badro koçî Îranê kir. Pêşî, li civaka “Zêwa”yê rûnişt. Paşê, bo “Esfehan” û paşê “Tebrîz”ê hat veguhastin. Di 1980an de beşdarî şoreşa “Gulan”ê bû. Herwiha, bû Pêşmergeyê ofîsa Serok Mesûd Barzanî.
Badro di sala 1995an de vegeriya Başûrê Kurdistanê. Herwiha, di 11ê Çiriya Pêşîn a 2010an de, di 13emîn kongreya Partiya Dêmokrata Kurdistanê (PDK) de, ji ber mêrxasî û beşdariya wî ya di şoreş û şerên ji bo azadiya Kurdistanê de, ji aliyê Serok Mesûd Barzanî ve Madalyaya Barzanî jê re hat dayîn.
Çavkanî:
- حامید گه‌وهه‌ری، میدالیای بارزانی به‌رزترین خه‌ڵاتی ڕێزلێنان، به‌رگی یه‌كه‌م، (هه‌ولێر - چاپخانه‌ی حاجی هاشم - 2015).
- حه‌مید گه‌ردی، پوخته‌ی مێژوونامه، چاپی یه‌كه‌م، (هه‌ولێر - ده‌زگای چاپ و بڵاوكردنه‌وه‌ی ئاراس - چاپخانه‌ی وه‌زاره‌تی په‌روه‌رده - 2004).
- حیدر فاروق السامرائي، ضیاء جعفر و دوره السیاسي و الاقتصادي في العراق، (لندن – دارالحكمة - 2016).
- Bedro Leşkerî Huseyn, forma hevalên Barzanî (Baregeha Barzanî – Lijneya Navçeya Barzan).
- Nivîsa biryara lijneya lêborîna giştî ya ji bo vegerandina rûmeta şehîdên şoreşa Barzan, kovara Rizgarî, hejmar 2, 3, Çapxaneya Rabite, Bexda, 1ê Nîsana 1959an.