Sulaiman Ahmad Ismail Omar Dolamarî di sala 1953an de li gundê Xara, ku dikeve navçeya Mêrgesor a parêzgeha Hewlêrê, ji dayik bûye. Di temenê 14 saliyê de, di sala 1967an de, tevlî hêzên Pêşmergeyên Şoreşa Eylûlê bû. Di dirêjahiya sê salan de, ew li gel Ozer Dolamarî li herêma Dilmanê xebitî û beşdariyeke mezin di xebatên wan de kir.
Piştî îmzekirina rêkeftina 11ê Adara 1970yî, Sulaiman Ahmad Ismail Omar Dolamarî ji Dilmanê bo Qesrê hat veguhestin, li wir wî dewreyeke perwerdehiya çekên giran (tivinga giran) dît. Dûre, di sala 1974an de, dema ku rejîma Îraqê dest bi êrîşa xwe ya leşkerî li dijî şoreşa Kurdî kir, Dolamarî li gel Omar Axa Dolamarî li yekîneya topa şoreşgerî hat bicihkirin. Di vê erkê de, wî roleke girîng di parastina Kurdistanê de lîst, topa şoreşgerî bi kar anî da ku piştgiriya berxwedana Kurdî bike.
Di sala 1975an de, piştî têkçûna Şoreşa Eylûlê, Sulaiman Ahmad Ismail Omar Dolamarî reviya Îranê. Di destpêkê de, ew li Neqede ma û paşê çû kampa Zêweyê. Dûre, hikûmeta Îranê ew şand Cehromê û du sal şûnde, ew bo Lahîcanê hat veguhestin. Piştî du salan li Lahîcanê, Dolamarî daxwaza veguhestina bo Qezwînê kir, li wir ji ber hebûna malinşîna birayê xwe bi cih bû.
Di sala 1979an de, piştî hilweşîna monarşiyê li Îranê, Sulaiman Ahmad Ismail Omar Dolamarî û birayê xwe Reşîd careke din tevlî şoreşê bûn û wekî beşek ji tîmeke ku erkê wê pêkanîna operasyonên leşkerî li dijî rejîma Îraqê bû, vegeriyan Başûrê Kurdistanê. Mixabin, di dawiya heman salê de, Reşîd di pevçûneke li gel artêşa Îraqê li navçeya Diyana şehîd bû.
Di sala 1980yî de, Sulaiman Ahmad Ismail Omar Dolamarî li gel Îdrîs Barzanî û Şêx Mihemed Xalid ji Zêweyê çû deşta Barazgarê. Piştî temamkirina vê erkê û serdana hêzên Pêşmergeyên Barzanî li herêmê, ew vegeriya kampa Zêweyê. Paşê di heman salê de, piştî vegera xwe ji Razhanê li Rojhilatê Kurdistanê, Dolamarî beşdarî dewreyeke perwerdehiyê ya li ser bikaranîna tivinga 57 bû. Piştî temamkirina vê dewreyê, ew li gel Ozer Dolamarî derbasî Başûrê Kurdistanê bû, li wir wan çend operasyon li dijî cihên artêşa Îraqê li Gorê Gomê, Pira Lelûk û Geliyê Sarkê li navçeya Mêrgesorê pêk anîn. Her wiha, di heman salê de, ew di Şerê mezin ê Mêrgesorê de di bin fermandariya Ehmed Seîd Spindarî de beşdar bû.
Di sala 1988an de, Sulaiman Ahmad Ismail Omar Dolamarî beşdarî Şerê Goristana Zahir li Xwakurkê bû, ku li xala hevdîtina Rojhilat, Başûr û Bakurê Kurdistanê ye. Piştî kampanya Enfalê û êrîşên kîmyayî yên ku ji aliyê hikûmeta Îraqê ve li dijî sivîlên Kurd hatin kirin, ew vegeriya Rojhilatê Kurdistanê.
Di sala 1991ê de, piştî Serhildana Kurdistanê, Sulaiman Ahmad Ismail Omar Dolamarî vegeriya Başûrê Kurdistanê û li gundê Şêxanî yê navçeya Mêrgesorê bi cih bû. Di sala 1994an de, ew wekî cîgirê Artêşa 100 a Barzan hat tayînkirin. Di dirêjahiya xizmeta xwe de, Dolamarî di çar caran de di şerên parastina Kurdistanê de birîndar bû. Ev şer ev bûn: Şerê Xelkê Sorî li herêma Dolamariyan di sala 1980yî de, Şerê Spilkê di sala 1995an de, Şerê Gomeşpanê di sala 1996an de û Şerê Şakrokê di sala 1997an de.
Di 15ê Kanûna Pêşîn a 2010an de, Sulaiman Ahmad Ismail Omar Dolamarî bi Madalyaya bi rûmet a Barzanî ji aliyê Serok Mesûd Barzanî ve di dema Kongreya 13an a Partiya Dêmokrata Kurdistanê de hat xelatkirin. Ev xelata bi rûmet ji bo naskirina beşdariyên berdewam û dilsoziya bêdawî ya Dolamarî bo doza Kurdî hat pêşkêşkirin.
Çavkanî:Arşîva ensîklopediya KDP