Pîrmûs Omer di sala 1916an de li gundê Herûr ê girêdayî nahiyeya Kanî Masî ya qezaya Amêdiyê li parêzgeha Dihokê ji dayik bû. Piştî ku gihîşt Yekîtiya Sovyetê, ji ber temenê xwe yê mezin nikarî tevlî zanîngehê bibe û karê xwe domand. Ew li Yekîtiya Sovyetê du caran zewicî. Ji jina xwe ya yekem, Xedîce, keçek bi navê (Xalîde) hebû. Dema ew vegeriya Kurdistanê, Xedîce red kir ku bi wî re vegere. Paşê bi (Sidiqe Nîşan Mihemed) a ji Komara Azerbaycanê re zewicî û du keç û kurek, (Remezan Pîrmûs) ê di sala 1955an de ji dayik bû, ji wan re çêbûn. Di sala 1977an de, piştî paşketina Şoreşa Îlonê, hikûmeta Iraqê ew veguhast Kanî Masî. Di sala 1977an de ew veguhast kompleksa Tilkebirê, paşê pênc salan li (Çîş) ma û dû re çû (Cem Seyda). Di dema êrîşên hikûmeta Iraqê de bi malbata xwe ve li şikeftekê penaber bû û du salan li wir ma. Ew di 23ê Adara 1997an de li bajarê Zaxoyê wefat kir.
Rûpelên têkoşînêPîrmûs Omer di sala 1943an de tevlî refên Şoreşa Barzan a Duyemîn bû û beşdarî şerên Belî, Rêzan û Barzanê bû. Di 6ê Mijdara 1943an de beşdarî girtina navenda polîsan a Kortoyê bû. Di 19ê Tebaxa 1945an de, bi fermana Dadgeha Leşkerî ya Urfî ya Iraqê, hemû milkên wî yên guhêzbar û neguhêzbar hatin desteserkirin. Di 5ê Îlona 1945an de beşdarî girtina navenda polîsan a Meydan Morîk bû. Di 11ê Mijdara 1945an de, piştî paşketina Şoreşa Barzan a Duyemîn, bi Mistefa Barzanî û hevalên wî re derbasî Rojhilatê Kurdistanê bû. Piştî damezrandina Komara Demokratîk a Kurdistanê li Mehabadê, di 31ê Adara 1946an de di nav Hêza Barzan de parastina komarê kir.
Piştî hilweşîna Komara Kurdistanê li Mehabadê û vegera Barzanî ji Rojhilatê Kurdistanê bo Başûrê Kurdistanê, ew li Rojhilatê Kurdistanê beşdarî şerên Nexede û Şino bû. Ew di nav hevalên Pêşmerge de bû ku di 19/4/1947an de bi rêya (Xwakurk û Deşta Berazgirê), di nav erdên Bakurê Kurdistanê re, vegeriyan herêmên Şêrwan û Mêzûrî.
Piştî vegera wan, General Mistefa Barzanî di 15/5/1947an de li gundê Erkoşê bi hevalên xwe re civînek li dar xist û wan di navbera mayînê û çûna Yekîtiya Sovyetê de azad hişt. Li wir hemû heval biryar dan rê bidomînin û ber bi Yekîtiya Sovyetê ve biçin. Di 23ê Gulanê 1947an de bi General Mistefa Barzanî re ber bi Yekîtiya Sovyetê ve çû. Ew beşdarî şerên Qotûr û Pira Makoyê bû û piştî zehmetî û westîna mezin, di 18ê Hezîrana 1947an de ji çemê Aras, ku li ser sînorê Îran û Yekîtiya Sovyetê ye, derbas bû.
Piştî ku di 19ê Hezîrana 1947an de gihîştin Yekîtiya Sovyetê, ew û hemû hevalên wî çil rojan li bajarê Nexçîvan ê Komara Azerbaycanê, di kompleksa vekirî ya bi têlên stirî dorpêçkirî û di bin nobeta leşkeran de, hatin girtin. Di warê xwarin, cil û veguhastinê de wekî dîlên şer hatin muamele kirin. Paşê, bi biryara hikûmeta Sovyetê, li herêmên Agdam, Laçîn, Yevlax û Kelbecer ên Komara Azerbaycanê hatin belavkirin. Di 10ê Kanûna Pêşîn 1947an de ew veguhastin kampek li ser Deryaya Xezarê li Bakû, paytexta Komara Azerbaycanê. Di 23ê heman mehê de cilên leşkerî stendin û her roj heşt saetan di bin çavdêriya efserên Komara Azerbaycanê de perwerdeya leşkerî didîtin. Di heman demê de, ji aliyê hin hevalên xwe yên xwendewar ve her roj çar saetan dersên zimanê Kurdî werdigirtin.
Piştî muameleya xerab a Cefer Baqirov bi hevalên wî re, Barzanî di 29ê Tebaxa 1948an de biryar da kombûna xwe ya leşkerî ji Azerbaycanê veguhêze kompleksa Cercok a li nêzî Taşkent, paytexta Ozbekistanê. Li wir perwerdeya xwe ya leşkerî domandin.
Di Adara 1949an de ew û hevalên wî wekî kom bi trênê li gundên kooperatîf ên Yekîtiya Sovyetê hatin belavkirin û di zeviyên kolxozan de xebitîn; ev erd bûn ku gel ji hikûmetê kirê dikir û paşê beşek ji berhemê dida hikûmetê.
Piştî hewlên mezin û şandina gelek nameyan ji aliyê General Barzanî ve bo Stalîn, Stalîn di dawiyê de nameyek wergirt ku Barzanî tê de behsa êş û azarên hevalên xwe dikir. Wî yekser biryar da komîteyek ji bo lêkolîna rewşa hevalên Barzanî were avakirin. Biryara dawî ya komîteyê ew bû ku ew li bajarê Frunzekî werin komkirin; ji ber vê yekê di Mijdara 1951an de çû bajarê Sovyetî Frunzekî.
Piştî Şoreşa 14ê Tîrmeha 1958an li Iraqê û vegera General Mistefa Barzanî, di 25ê Sibata 1959an de ew û hevalên wî li gorî xalên (3) û (7), bendê (أ) ya xala (10), û bi sepandina xala (11) li gorî Qanûna guhertî ya hejmar (19) a sala 1959an, ketin nav efûya giştî.
Di sala 1958an de Komara Iraqê di bin serokatiya Ebdulkerîm Qasim de hat damezrandin. Ew di 16ê Nîsana 1959an de bi hevalên xwe re, bi keştiya Gruziya û bi rêya bendera Besreyê li başûrê Komara Iraqê, vegeriya Kurdistanê. Li Hewlêrê ma û piştî çend mehan çû Amêdiyê, paşê Herûr û Sîretwîka.
Di sala 1961an de beşdarî Şoreşa Îlonê bû. Di sala 1988an de, dema hikûmeta Iraqê Operasyona Enfalê li herêma Behdînanê dest pê kir, penaberî Tirkiyeyê bû û li (Aroş) ma. Paşê li kompleksên Mûş û Mêrdîn ên Bakurê Kurdistanê hate bicihkirin. Di sala 1992an de vegeriya Başûrê Kurdistanê. Di 16ê Tebaxa 1996an de, di çarçoveya pîrozbahiyên jûbîleya zêrîn de, Serok Mesûd Barzanî Medalya Barzanî pê da, wekî rêzgirtin ji têkoşîn û fedakariyên wî di Şoreşa Barzan a Duyemîn, Komara Demokratîk a Kurdistanê, hevaltiya General Mistefa Barzanî bo Yekîtiya Sovyetê û beşdariya wî di Şoreşa Îlonê de.
Çavkanî:1. Hamîd Gewherî, Medalya Barzanî Xelata Herî Bilind a Rêzgirtinê, bergê yekem, (Hewlêr - Çapxaneya Hacî Haşim - 2015).
2. Hikûmeta Herêma Kurdistanê, Wezareta Plan danan, Yekeyên Îdarî yên Parêzgehên Herêma Kurdistanê û Hejmara Malbat û Niştecihan, Hewlêr, 2009.
3. Hemîd Gerdî, Kurteya Jînenîgariyê, çap 1, (Hewlêr - Dezgeha Çap û Belavkirinê ya Aras - Çapxaneya Wezareta Perwerdeyê - 2004).
4. Heyder Farûq El-Samarraî, Ziya Cefer û Rola Wî ya Siyasî û Aborî li Iraqê, (London - Dar El-Hikme - 2016).
5. Rêkarî Mêzûrî, Jinên Rûs û Rakirin û Enfal û Komkujî, çap 1, (Hewlêr - Çapxaneya Minare - 2010).
6. Şeaban Elî Şeaban, Hin Agahiyên Siyasî û Dîrokî, çap 3, (Hewlêr - Çapxaneya Rojhilat - 2013).
7. Şewket Şêx Yezdîn, Jûbîleya Zêrîn a Pêşmerge, (Pîrmam - Çapxaneya Xebat - 1996).
8. Qayid Mîro Mêrozî, Şerê Goretûyê di 6ê Mijdara 1943an de, Kovara Dengê Pêşmerge, organê Buroya Rêxistina Pêşmerge, hejmar 43, Pîrmam, Çapxaneya Rewşenbîrî, 31ê Tîrmeha 2001.
9. Karwan Mihemed Mecîd, Barzanî ji Mehabadê bo Sovyetê, çap 1, (Silêmanî - Çapxaneya Peywend - 2011).
10. Kovara Hetaw, hejmar 154, sala 6an, Hewlêr, Çapxaneya Kurdistan, În, 15ê Nîsana 1959.
11. Di çarçoveya pîrozbahiyên Jûbîleya Zêrîn de, Serok Mesûd Barzanî Medalya Barzanî dide têkoşer û dayikên şehîdan, Kovara Gulan, organê Partiya Demokrat a Kurdistanê, hejmar 84, Hewlêr, 1ê Îlona 1996.
12. Ji bîranînên fermandarê şehîd Heso Mîrxan Jajokî, 62 Roj bi Barzanî re: Çûna Barzaniyan bo Yekîtiya Sovyetê, çap 1, (Hewlêr - Çapxaneya Rewşenbîrî - 1997).
13. Lîwa Ebdulmuhsin Cewad El-Zubeydî, Şoreşa 14ê Tîrmeha 1958an li Iraqê, (Bexda - Dar El-Reşîd - 1979).
14. Mesûd Barzanî, Barzanî û Tevgera Rizgariya Kurd 1931-1958, (Dihok - Çapxaneya Xebat - 1998).
15. Necef Qolî Pisiyan, Ji Mehabada Xwînawî heta Peravên Arasê, wergera Şewket Şêx Yezdîn, çap 1, (Pîrmam - Jûbîleya Zêrîn a Partiya Demokrat a Kurdistanê - 1996).
16.Arşîva Desteya Ensîklopediya Partiya Demokrat a Kurdistanê.