Biyografi

Muhammed, ardında babasının şehadeti sırasında henüz bir aylık olan Muhammed adındaki oğlunu ve Qado'yu bırakmıştır. Akre Hakimi Kaptan Scott ve Musul Hakimi Albay Bell'in 4 Kasım 1919 tarihinde öldürülmesinden sonra, olay yeri Faris Ağa Zibari'ye atfedildi ve Irak ordusu güçleri, İngiliz hava kuvvetlerinin desteğiyle saldırı başlattı. Zibar bölgesindeki köyler ve bu arada Baniye köyü de İngiliz uçaklarının bombardımanına maruz kaldı ve bu insanlık dışı eylem şehit ve yaralılara yol açtı. Babası Qado, Faris Ağa ile birlikte Doğu Kürdistan yolunu tutarak Simko Şikak'ın yanına gitti ve 5 Mayıs 1921 tarihinde Güney Kürdistan'a dönene kadar Simko devrimine katıldı. Aile, Barzan Tekkesi yolunun müritleri olduklarından, Mele Mustafa Barzani ile sürekli bir ilişkileri vardı; Mahmud Ağa Zibari ile birlikte ikinci Barzan devrimine yardım etmiş ve Pires Dağı'ndaki 1945 savaşına katılmıştır.

Mücadele Tarihi

Abdullah Qado, 1962 yılında Baniye köyünden Akre'ye gelir, ancak durumun elverişsizliği nedeniyle doğrudan devrimle bağlantı kuramaz ve fırsat doğana kadar ilişkiler gizli kalır. 1970 yılının başında Kürt lideri Mele Mustafa Barzani ile görüşmesinin ardından, dönemin Parastin (İstihbarat) Teşkilatı sorumlusu olan Başkan Mesud Barzani 'nin huzurunda devrim saflarına katılır. 11 Mart 1970 anlaşması ve Kürdistan Peşmerge güçlerinin yeniden düzenlenmesi ile Eylül Devrimi sırasında Zobir Mahmud Zibari komutasındaki Akre gücünün kurulmasıyla, Akre gücünde Kürdistan Peşmergeleri 2. Tabur komutanı olur. Şehit Abdullah Qado; Berdereş, Hezarjut, Lekan, Xelilkan, Şiresuwar savaşlarına, 1970 yılı Serderya savaşına, 1971 yılı Lekan savaşına, 1972 yılı Girgoran savaşına (bu savaşta yaralanmıştır), 1973 yılı Akre savaşına ve 1974 yılının Rawite, Berdereş, Jisri Mendan, Başik, Musul yakınlarındaki Barzan, Hecirok, Maqlub Dağı, Şermen, Rabişat, Xilaft, Bakırman, Bajire gibi savaşlarına, 1975 yılında ise Seri Şoş ve Bakırman savaşlarına katılmıştır.

1975 yılında Eylül Devrimi 'nin yenilgisinden sonra Doğu Kürdistan'a (İran Şahanşahlık Devleti) göç eder. 1976 yılında ve Gulan Devrimi 'nin başlangıcında devrim liderliği ile bağlantı kurar ve Sayın Başkan Mesud Barzani ve İdris Barzani tarafından, İran şehirlerindeki göçmenleri bilgilendirmek, örgütlemek ve geri göndermekle görevlendirilir. Güney Kürdistan'daki Gulan Devrimi 'ne katılmak için, bu uğurda İran'ın Savak teşkilatı tarafından birçok kez tutuklanır ve her seferinde serbest bırakılır çünkü adı göçmenler arasında, Abdullah Qado'nun akrabası, dostu ve tanıdığı olarak geçiyordu ve İran Şahanşahlık hükümeti nezdinde Abdullah Qadir olarak tanınıp kaydedilmişti. İran Şah rejiminin yıkılmasından sonra doğrudan Gulan Devrimi ve Başkan Mesud Barzani ile iletişime geçer ve ailesiyle birlikte İran'ın Saveh şehrinden Kürdistan'a, Zive mülteci kampına döner. Peşmergeleriyle birlikte 1981 yılının sonuna kadar Sayın Başkan ve Siyasi Büro'nun koruması olur; güç komutanı ve komutan olarak birinci ve ikinci Hacı Ümran savaşlarına katılır.

    1982 yılında Irak hükümetine karşı etkili bir güç olarak Güney Kürdistan'a geri döner; 1982 yılında Meydanka Rifya, Kani Çınarok savaşlarını, Gare Dağı'ndaki düşman siperlerinin ele geçirilmesini, Bakırman tepesindeki düşman siperlerinin ele geçirilmesini ve Siyana Gare savaşlarını yönetmiştir. Siyana Gare savaşında düşman, üç gece gündüz boyunca Akre bölge komitesi karargahına saldırmaya devam etmiş, ancak yenilgiye uğrayarak geri çekilmek zorunda kalmıştır. Bu savaşta düşmanın iki helikopteri düşürülmüş ve kendisi yaralanmıştır (Bu savaşı Hoşyar Zibari yönetmiş, Babkir Zibari ise askeri sorumlu olmuştur). 1983 yılında Akre şehir içi savaşlarına, Şeladize askeri üssü savaşına, Şermen ve Bakırman savaşlarına katılmıştır. Aynı yıl içerisinde Hizanike, Çoman ve Derbend, Seri Gelale, Gerya Bişe, Sidekan, Seri Helgord savaşlarına ve Peşmergeler için sorun yaratan Irak ordusuna ait helikopterlerin vurulmasına katılmış, bu savaşta Irak ordusuna ait bir helikopter düşürülmüştür. 15 Haziran 1987 tarihinde Akre komitesi üyesi ve askeri bölüm sorumlusu olmuştur. 1987 yılında Xrine ve Lolan savaşlarına, Kolek Dağı savaşına, Mergesor savaşına katılmış ve bu savaşta yaralanmıştır. 1988 yılında Derava Şni savaşına katılmıştır. Enfal sırasında Badinan Enfallerinde bölgede kalmış, Ekim ayına kadar direnmiş ve Doğu Kürdistan'a dönerek Enfal'in son aşaması, tutukluların ve Enfal edilenlerin akıbeti hakkında hazırladığı genel raporu Başkan'a sunmuştur.

Raperin (Ayaklanma) sırasında Siyasi Büro tarafından Akre mihveri için belirlenen komutanlardan biriydi. 1991 yılı Raperin'inden sonra Keleka Yasin Ağa (Kelek) savaşına, Mengube savaşına, Musul yakınlarındaki Başik ve Barzan savaşına, omuzundan yaralandığı Duberdan savaşına, Jisri Mendan, Kanilan, birinci Berdereş, ikinci Berdereş ve Akre askeri kalesi savaşlarına katılmıştır. Peşmergelik hayatı boyunca dokuz kez yaralanmıştır. Nihayet 13 Ekim 1992 tarihinde, 6. Ordu Komutan Yardımcısı rütbesiyle, Kürdistan halkının yasal otoritesini, Kürdistan hükümetini ve parlamentosunu savunurken, Zaxo'ya bağlı Bigo'va bölgesindeki Kela Şabaniye'de şehit düşmüş ve Akre'deki Beroka Seyda mezarlığına defnedilmiştir.

Kaynak:

1.Kürdistan Demokrat Partisi Ansiklopedi Heyeti Arşivi.