Yaşam Öyküsü

Abdulrahman Gomaşini, 1917 yılında Erbil ilinin Koye ilçesine bağlı Şoreş nahiyesinin Goptepe köyünde dünyaya gelmiştir. Sovyetler Birliği'ne gitmeden önce iki eşi vardı; birinci eşinin adı Cewahir Muhiddin, ikinci eşinin adı ise Nayla Heme Resul'dür. Ziyad, Zagros, Bege ve Avare adlarında dört oğlu vardı. Abdulrahman, Sovyetler Birliği'nde eğitim görmüş ve orman bölümünde enstitü diploması almıştır. Yine Sovyetler Birliği'nde Kafiye ile hayatını birleştirmiş, Raya (1954) ve Vira (1957) adlarında iki kız çocuğu sahibi olmuştur. Sovyetler Birliği'nden döndükten sonra, 1959 yılında Kelek Orman Müdürlüğü'nde tarım denetçisi olarak atanmış, 1960 yılında ise Koye Orman Müdürlüğü'ne tayin edilmiştir. Eylül Devrimi'nin çöküşünden sonra, 1978 yılında Nasıriye'den Koye şehrine geri dönmüştür. Aynı yıl kendi mesleğine geri dönerek eğitmen amiri yapılmıştır. Hem Kürtçe hem de Rusça dillerini bilmekteydi. 22 Temmuz 1979 tarihinde Koye'de hayatını kaybetmiş ve Gomaşin mezarlığına defnedilmiştir.

Mücadele Tarihi  

Abdulrahman Gomaşini, 1943 yılında ikinci Barzan Devrimi saflarına katılmıştır. 8 Ağustos 1945 tarihinde Mergesor polis merkezinin ele geçirilmesine katılmıştır. 19 Ağustos 1945 tarihinde, Irak askeri örfi mahkemesinin emriyle tüm taşınır ve taşınmaz mallarına el konulmuştur. 

İkinci Barzan Devrimi'nin 11 Ekim 1945 tarihindeki çöküşünün ardından Doğu Kürdistan'a yönelmiş, 31 Mart 1946 tarihinde Mahabad'daki Kürdistan Demokrat Cumhuriyeti ordusuna bağlı Barzani güçlerinde Peşmerge olmuştur. 29 Nisan 1946 tarihinde Sakız bölgesindeki Karava savaşına katılmıştır. Kürdistan Demokrat Cumhuriyeti'nin 19 Mart 1947 tarihindeki çöküşünün ardından, Neğede ve Şino savaşlarında yer almıştır.

 19 Nisan 1947 tarihinde Xwakurk ve Barazgir ovası yolu üzerinden, Kuzey Kürdistan toprakları vasıtasıyla Şirvan ve Mizuri bölgesine dönen Peşmergeler arasındaydı.

Geri dönüşlerinden sonra, General Mustafa Barzani 15 Mayıs 1947 tarihinde Ergoş köyünde yoldaşlarıyla bir toplantı yapmış ve kalmak ya da Sovyetler Birliği'ne gitmek konusunda onları özgür bırakmıştır. Orada tüm yoldaşları mücadeleye devam etme ve Sovyetler Birliği'ne gitme kararı almışlardır. 23 Mayıs 1947 tarihinde General Mustafa Barzani'ye Sovyetler Birliği'ne giden yolda eşlik etmiş; Qutur halk savaşı ve Mako köprüsü savaşlarına katılmış, büyük zorluklar ve yorgunluklardan sonra 18 Haziran 1947 tarihinde İran ile Sovyetler Birliği arasındaki sınırda yer alan Aras Nehri'ni geçerek Sovyetler tarafına geçiş yapmıştır.

Sovyetler Birliği'ne ulaştıktan sonra, 19 Haziran 1947 tarihinde tüm yoldaşlarıyla birlikte Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Nahçıvan şehrinde, dikenli tellerle çevrili açık bir alanda kırk gün boyunca tutulmuşlar, bir grup asker tarafından korunmuşlar ve yiyecek, giyecek ile ulaşım açısından savaş esiri muamelesi görmüşlerdir. Daha sonra Sovyet hükümetinin kararıyla Azerbaycan Cumhuriyeti'ndeki Ağdam, Laçın, Ayolax ve Kelbecer bölgelerine dağıtılmışlardır. 10 Aralık 1947 tarihinde Azerbaycan Cumhuriyeti'nin başkenti Bakü'de Hazar Denizi kıyısındaki bir askeri kampa nakledilmişler ve aynı ayın 23 tarihinde askeri kıyafetler verilerek Azerbaycan Cumhuriyeti subaylarının gözetiminde günde sekiz saat askeri eğitim görmüşlerdir. Aynı zamanda günlük dört saat boyunca aralarında okuma yazma bilen bazı yoldaşlarından Kürtçe öğrenme dersleri almışlardır.

Cafer Bagirov'un yoldaşlarına yönelik kötü muamelesinin ardından, askeri kampın 29 Ağustos 1948 tarihinde Azerbaycan Cumhuriyeti'nden, Özbekistan Cumhuriyeti'nin başkenti Taşkent yakınlarındaki Çırçık topluluğuna taşınmasına karar verilmiş ve orada da askeri eğitime devam etmişlerdir. 

1949 Mart ayında yoldaşlarıyla birlikte bölükler ve takımlar halinde trenle Sovyetler Birliği'nin kolektif köylerine dağıtılmışlar ve Kolhoz (halkın hükümetten kiraladığı ve daha sonra bir kısmını hükümete verdiği topraklar) tarlalarında çalışmışlardır. 

General Mustafa Barzani tarafından Stalin'e gönderilen birçok mektup ve büyük çabalardan sonra, nihayet Stalin'in eline Barzani'nin yoldaşlarının çektiği sıkıntıları anlattığı bir mektup ulaşır. Stalin hemen yoldaşlarının durumunu araştırmak için bir heyet kurulması talimatını verir ve heyetin kararı hepsinin Vriviski şehrinde toplanması yönünde olur. Bu yüzden kendisi, Sovyetler'de 1951 yılının Kasım ayında Vriviski şehrine gider.

Irak'taki 14 Temmuz 1958 devriminden ve General Mustafa Barzani'nin dönüşünden sonra, 25 Şubat 1959 tarihinde; üçüncü ve yedinci maddeler ile onuncu maddenin (a) bendi ve (11) maddesinin uygulanması ile 1959 yılında çıkarılan 19 sayılı değişik yasaya dayanarak, kendisi ve yoldaşları genel aftan yararlanmışlardır. 

1958 yılında Irak'ta Abdülkerim Kasım başkanlığında Cumhuriyet hükümeti kurulur. Kendisi, 16 Nisan 1959 tarihinde yoldaşlarıyla birlikte Grozni gemisiyle Irak Cumhuriyeti'nin güneyindeki Basra limanı üzerinden Kürdistan'a geri dönmüştür.  

1960 yılında Kürdistan Demokrat Partisi'nin beşinci kongresinde temsilci olmuş, daha sonra Koye bölge komitesi yöneticiliğine getirilmiş ve askeri örgütlenme sorumlusu olmuştur. 6 ay boyunca 3 taburunun komutan yardımcılığını yapmış ve askeri bölümün sorumluluğunu üstlenmiştir. 1961 yılında Eylül Devrimi'ne katılmış; Celdiyan, Bavaci, Zozik, Qopçi ve Koresi savaşlarında yer almıştır. 1975 yılında Eylül Devrimi'nin çöküşünün ardından mülteci olarak İran'a yönelmiş, 1978 yılında Kürdistan'a geri dönmüştür. Daha sonra Irak hükümeti tarafından bir aylığına Irak'ın güneyine sürgün edilmiş ve Nasıriye şehrine yerleştirilmiştir.

Kaynakça:

1- Haydar Faruk el-Samarrai, Ziya Cafer ve Siyasi ve Ekonomik Rolü Irak'ta, (Londra – Darul Hikme - 2016).

2- Şaban Ali Şaban, Bazı Siyasi ve Tarihi Bilgiler, Üçüncü Baskı, (Erbil - Rojhilat Matbaası - 2013).

3-Abdurrahman Mela Habib Ebubekir, Aşireti Barzan di navbera 1931 - 1991, birinci baskı, (Erbil - Kültür Bakanlığı Matbaası - 2001), ss. 121, 126-127.

4-Abdullah Gafur, Ferhengî Coğrafyay Hewlêr (Erbil Coğrafya Sözlüğü), (Erbil - Kürt Akademisi Yayınları - Hacı Haşim Matbaası - 2015).

5-Karwan Muhammed Mecid, Barzaniyan le Mehabadewe bo Sovêt (Mahabad'dan Sovyetlere Barzaniler), birinci baskı, (Süleymaniye - Peywend Matbaası - 2011).

6-Le Yaddaştî Fermanderê Şehîd Hesoy Mîrxan Jajokî, 62 Roj legel Barzanî da çûnî Barzaniyan bo Yekêtî Sovêt (Şehit Komutan Heso Mirxan Jajoki'nin Anılarında, Barzani ile 47 Gün: Barzanilerin Sovyetler Birliği'ne Gidişi), birinci baskı (Erbil - Roşenbîrî Matbaası - 1997).

7-Leys Abdulmuhsin Cevad El-Zubeydi, Sevret 14 Temûz 1958 fî El-Irak (Irak'ta 14 Temmuz 1958 Devrimi), (Bağdat - Darürreşid Yayınları - 1979).

8-Mesud Barzani, Barzanî u Bizutnewey Rizgarixwazî Kurd 1931 - 1958 (Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi 1931-1961), (Duhok - Xebat Matbaası - 1998).

9-Kürdistan Demokrat Partisi Ansiklopedisi Heyeti Arşivi.