Davud Yuhanna Lavko Urmiye'de (Doğu Kürdistan) doğmuştur. Rusça bilmekteydi. Sovyetler Birliği'nden döndükten sonra İran'a gitmiş ve Kerec'de hayatını kaybetmiştir.
Mücadele Hayatı1941 yılında Doğu Kürdistan'a gelen Sovyetler Birliği ordusunda askerdi. Sovyet ordusunun geri çekilmesi ve Mahabad'daki Kürdistan Cumhuriyeti'nin yıkılmasından sonra, 28 Mayıs 1947 tarihinde Doğu Kürdistan'ın Berdesur köyünde Sovyetler Birliği'ne doğru gerçekleştirilen yürüyüşe katıldı ve yürüyüş sırasındaki çatışmalarda yer aldı. Aynı yılın 16 Haziran ayında Aras Nehri'ne ulaştıklarında temsilci olarak Barzani ölümsüz, polis karakoluna haber vermek amacıyla nehri karşıya geçmiştir ki Mele Mustafa Aras Nehri'ne ulaştığı anlaşılsın ve geçişine izin verilsin. Yoldaşlarının 18 Haziran'da İran ile Sovyetler Birliği arasındaki uluslararası sınır olan Aras Nehri'ni geçmelerinden sonra, 19 Haziran 1947 tarihinde tüm yoldaşlarıyla birlikte Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Nahçıvan şehrinde dikenli tellerle çevrili, açık hava bir tesiste kırk gün boyunca tutuldular. Bir grup asker tarafından gözetim altında tutuldular; yiyecek, giyim ve hareket serbestisi açısından savaş esiri muamelesi gördüler. Daha sonra Sovyet hükümetinin kararıyla Azerbaycan Cumhuriyeti'ndeki Ağdam, Laçın, Ayolax ve Kelbecer bölgelerine dağıtıldılar. 10 Aralık 1947 tarihinde Azerbaycan Cumhuriyeti'nin başkenti Bakü'de Hazar Denizi kıyısındaki bir askeri kampa nakledildiler. Aynı ayın 23 gününde kendilerine askeri üniformalar verildi ve Azerbaycan Cumhuriyeti subaylarının gözetiminde günde sekiz saat askeri eğitim aldılar. Aynı zamanda günde dört saat boyunca, okuma yazma bilen yoldaşlarından Kürtçe öğrenme dersleri aldılar.
Cafer Bakırov'un yoldaşlarına yönelik kötü muamelesinden sonra, 29 Ağustos 1948 tarihinde askeri kampı Azerbaycan Cumhuriyeti'nden Özbekistan'ın başkenti Taşkent yakınlarındaki Çırçık yerleşkesine taşıma kararı alındı ve orada askeri eğitimlere devam ettiler.
1949 yılının Mart ayında yoldaşlarıyla birlikte grup grup trenlerle Sovyetler Birliği'nin kolektif köylerine dağıtıldılar ve kolhoz tarlalarında (halkın devletten kiraladığı ve daha sonra bir kısmını devlete verdiği arazilerde) çalıştılar.
General Barzani'nin Stalin'e gönderdiği birçok mektup ve büyük çabalardan sonra, nihayet Stalin'in eline bir mektup ulaştı ve bu mektupta Barzani yoldaşlarının yaşadığı sıkıntıları anlatıyordu. Stalin derhal Barzani'nin yoldaşlarının durumunu araştırmak için bir komisyon kurulması talimatını verdi. Komisyonun nihai kararı hepsinin Vriviski şehrinde toplanması yönünde oldu. Bu nedenle adı geçen kişi 1951 yılının Kasım ayında Sovyetler'deki Vriviski şehrine gitti. Kendisi 16 Nisan 1959 tarihinde yoldaşlarıyla birlikte Grozni gemisiyle Basra limanı üzerinden Irak Cumhuriyeti'nin güneyine, oradan da Kürdistan'a döndü.
Kaynaklar:-
Kürdistan Demokrat Partisi Ansiklopedisi Arşivi
- Siyamend Mahmud Silki, Karwanê Serferaziyê (Yükseliş Kervanı), Birinci Baskı, (Erbil - Pak Matbaası - 2006).
- Şaban Ali Şaban, Hinek Zaniyari Siyasi u Mêjûyî (Bazı Siyasi ve Tarihi Bilgiler), Üçüncü Baskı, (Erbil - Rojhilat Matbaası - 2013).
- Şevket Şeyh Yezdin, Yûbîlî Zêrrînî Pêşmerge (Peşmergenin Altın Jübilesi), (Pirmam - Xebat Matbaası - 1996).
- Şevket Mela İsmail Hasan, Rojane le Mêjûyî Şorşî Eylûl (Eylül Devrimi Tarihinden Günler), Birinci Baskı, (Erbil - Tefsir Yayın ve Medya Ofisi - Eğitim Bakanlığı Matbaası - 2007).
- Karwan Muhammed Mecid, Barzaniye kan le Mehabadewe bo Sovêt (Barzaniler Mahabad'dan Sovyetlere), Birinci Baskı, (Süleymaniye - Peywend Matbaası - 2011).
- Şehit Komutan Hasso Mirxan Jajoki'nin anılarından, 62 Roj le gel Barzani da çûnî Barzaniye kan bo Yekêtî Sovêt (Barzani ile 40 Gün, Barzanilerin Sovyetler Birliği'ne Gidişi), Birinci Baskı (Erbil - Roşenbiri Matbaası - 1997).
- M. Ahmed Muhammed Çiço, Bo Mêjû le Yaddaştaî Muhammed Çiço Pêndroyî (Tarih İçin Muhammed Çiço Pendroyi'nin Anıları), Birinci Baskı, (Erbil - Şehab Matbaası - 2010).
- Mesut Barzani, Barzani u Bizûtnewey Rizgarîxwazî Kurd 1931-1958, (Duhok - Xebat Matbaası - 1998).