مصطفی عبدالله کرکەمویی مشهور به (مسته عولا)، در سال ١٩٣٢ در جریان شکست انقلاب اول بارزان (١٩٣١-١٩٣٢) در دوران آوارگی در کشور ترکیه به دنیا آمد، اهل روستای کرکەموی از توابع بخش مێرگەسور است، در دوران کودکی پدرش شهید شد، سه برادر به نامهای محمد عبدالله در انقلاب دوم بارزان و شریف عبدالله و عیسی عبدالله در انقلاب ایلول شهید شده‌اند. وی مدرک دیپلم را در اتحاد جماهیر شوروی دریافت کرده است.
کارنامه مبارزاتیدر سال ١٩٤٥ و پس از شکست انقلاب دوم بارزان (١٩٤٣- ١٩٤٥)، همگام با رزمندگان و خانواده‌های بارزانی به روژهلات کردستان (ایران) آواره شد و پس از تأسیس جمهوری دموکراتیک کردستان در مهاباد در اوایل سال ١٩٤٦، در نیروی بارزان به پیشمرگ جمهوری تبدیل شد و پس از سقوط جمهوری دموکراتیک کردستان در ماه دسامبر سال ١٩٤٦، همگام با لشکر انقلابی بارزان به فرماندهی ژنرال مصطفی بارزانی پس از چندین جنگ و نبرد علیه ارتش شاهنشاهی ایران، از منطقه نازدارداغ در سه راهی مرزی ایران- عراق- ترکیه به کردستان عراق بازگشت و در رده‌های لشکر در منطقه ایل مزوری مستقر شد.
در تاریخ ٦ مه سال ١٩٤٧ و پس از تصمیم تاریخی ژنرال مصطفی بارزانی در نشست ارگوش، مبنی بر تسلیم نشدن در برابر حکومت عراق و حرکت به سوی اتحاد جماهیر شوروی، همراه با لشکر انقلابی بارزان با بیش از پانصد رزمنده و به رهبری ژنرال مصطفی بارزانی تصمیم به رفتن گرفت و به یکی از یاران بارزانی برای سفر به اتحاد جماهیر شوروی تبدیل شد. در مدت ٢٨ روز راهپیمایی مداوم از میان سختی‌ها و طبیعت مسیر و رویارویی نظامی با ارتش سه کشور عراق، ترکیه و ایران و پس از پیروزی در نبرد مشهور دشت شوت و عبور از پل قزل‌داغ ماکو، سرانجام در تاریخ ١٨ ژوئن همگام با رزمندگان بارزانی از رودخانه ارس و مرز اتحاد جماهیر شوروی عبور کرد.
پس از عبور از مرز، توسط شوروی‌ها به همراه تمامی رزمندگان بارزانی به عنوان اسیر جنگی به شهر نخجوان در جمهوری آذربایجان منتقل شد. پس از آنکه مسکو تصمیم گرفت بارزانی‌ها را به عنوان پناهنده بپذیرد و پس از توافق ژنرال مصطفی بارزانی و جعفر باقروف رئیس‌جمهور آذربایجان، به همراه تمامی رزمندگان بارزانی به پادگانی در کنار دریای خزر در نزدیکی باکو پایتخت آذربایجان منتقل شد و توسط افسران آذربایجانی تحت آموزش‌های نظامی فشرده قرار گرفت و در همان‌جا درس‌های نوشتن و خواندن زبان کردی توسط افسران کرد به آنها آموزش داده شد.
پس از تیره شدن روابط میان ژنرال مصطفی بارزانی و جعفر باقروف و آشکار شدن نیت بد و تردیدهای باقروف در برابر بارزانی‌ها، به همراه تمامی رزمندگان بارزانی در تاریخ ٢٩ اوت ١٩٤٨ از جمهوری آذربایجان به مجتمع چرچوک در جمهوری ازبکستان منتقل شد و در آنجا برای بار دوم به صورت موقت تحت آموزش نظامی قرار گرفت.
در ماه مارس سال ١٩٤٩ پس از توطئه‌های باقروف و بریا دستیار استالین، رزمندگان بارزانی از یکدیگر جدا شدند و با قطار به صورت گروه‌گروه در میان روستاها و مزارع کلخوز و تعاونی‌های جمهوری ازبکستان پخش شدند و برای تأمین معاش خود همانند اسرای آلمانی به کار اجباری و کارهای سخت روزانه گماشته شدند.
پس از تلاش بسیار و ارسال چندین نامه توسط ژنرال مصطفی بارزانی به کاخ کرملین و مقامات اتحاد جماهیر شوروی، سرانجام نامهای از بارزانی به دست استالین رهبر اتحاد جماهیر شوروی رسید. پس از رسیدن نامه بارزانی، توسط استالین دستور تشکیل کمیته‌ای برای بررسی وضعیت بارزانی‌ها صادر شد و سرانجام برای بار دیگر و در سال ١٩٥١ تمامی بارزانی‌ها جمع‌آوری شدند و در شهر وریفسکی در کنار دریای سیاه در جنوب روسیه امروز اسکان داده شدند.
پس از ١١ سال اقامت در اتحاد جماهیر شوروی، سال ١٩٥٨ رژیم پادشاهی در عراق سرنگون شد و سیستم اداره کشور به جمهوری به ریاست عبدالکریم قاسم تغییر یافت و قدرت را در عراق به دست گرفتند، با به قدرت رسیدن جمهوری‌خواهان راه بازگشت بارزانی‌ها از اتحاد جماهیر شوروی باز شد و در تاریخ ١٦ آوریل ١٩٥٩ به همراه تمامی رزمندگان بارزانی با کشتی گروزیا و از طریق بندر شهر بصره به کردستان عراق بازگشت.
سال ١٩٦١ و پس از تیره شدن روابط میان بارزانی و عبدالکریم قاسم و خلف وعده حکومت در قبال قول‌هایی که به کردها داده بود، انقلاب ملت کرد شعله‌ور شد و مصطفی عبدالله به صفوف نیروی پیشمرگه پیوست و در جنگ‌ها شرکت کرد، پس از شکست انقلاب ایلول به کشور ایران آواره شد. پس از شروع مجدد انقلاب در گولان ١٩٧٦، بار دیگر به صفوف انقلاب پیوست.
در قیام ١٩٩١ کردستان شرکت کرد. در برابر تلاش‌ها و زحماتش برای موفقیت جنبش آزادی‌خواهی کردستان، در سال ١٩٩٦ توسط رئیس مسعود بارزانی مدال بارزانی جاویدان به وی اعطا شد. در ٨ ماه اوت ٢٠١٠ به دلیل بیماری درگذشت و در قبرستان روستای کرکامو به خاک سپرده شد.
منابع:١-مجله دنگی پیشمرگه، شماره ٣٢، ٣١ اوت ٢٠٠٠، پیشمرگه دیرین: مصاحبه مقداد شاسواری با مصطفی عبدالله، پیرمام، ص ٣٢-٣٣.
٢-مجله دنگی پیشمرگه، شماره ١٤٨، ژوئیه ٢٠١٠، پیشمرگه قهرمان و یار دیرین بارزانی جاویدان (مصطفی عبدالله کرکەمویی) مشهور به (مسته عولا) نمونه پیشمرگه و پایداری و خدمت به خاک و میهن، ص ٩٧.
٣-شوکت شیخ یزدین، یوبیل طلایی پیشمرگه، (پیرمام - چاپخانه خبات - ١٩٩٦ م)، ص ١٦، ٣٥.
٤-آرشیو هیئت دایرةالمعارف حزب دموکرات کردستان.