Li Behcet Ebdulxaliq Ebdulqadir li qezaya Akrê ya parêzgeha Dihokê di sala 1917an de ji dayik bûye, li Yekîtiya Sovyetê xwendiye, di sala 1953an de beşdarî dewreyeke mekanîkê bûye, di sala 1954an de bo bajarê Taşkentê hatiye veguhestin da ku beşdarî dewreyeke carkêriyê û amûrên elektrîkê bibe. Di sala 1954an de di beşa nehem a kargeha carkêriyê ya hejmar 682 de hatiye tayînkirin, di heman salê de bûye carkêrê hejmar 3 û di sala 1955an de bûye carkêrê hejmar 5, û bawernameya endezyariya pîşesazî û çandiniyê li Ferîvskî ya Ûzbêkistanê wergirtiye. Di sala 1979an de bi karê wergêrî li mîkî ya traktor û hinartinê hatiye tayînkirin, zimanên kurdî û rûsî baş dizanîbû, di sala 1980yî de teqawid bûye û di heman salê de koça dawî kiriye.
Rûpelên têkoşînêPiştî vegera general Mistefa Barzanî ji Rojhilatê Kurdistanê, û piştî ku biryar da biçe Yekîtiya Sovyetê, wî di vê rêwîtiyê de hevaltiya Barzanî kiriye, û di şerên Qetur û Pira Makûyê de beşdar bûye, piştî zehmetiyên mezin û westiyayîbûneke zêde, di 18ê hezîrana 1947an de derbasî çemê Arasê bûye, yê ku li ser sînorê di navbera Îran û Yekîtiya Sovyetê de ye.
Piştî gihîştina wan bo Yekîtiya Sovyetê, di 19ê hezîrana 1947an de, ew û hemû hevalên wî li bajarê Nexçivanê yê Komara Azerbaycanê bo dema çil rojan di komelgeheke vekirî ya bi têlên dirî dorpêçkirî de hatine girtin ku leşkeran ew diparastin, û ji aliyê xwarin, cil û berg û veguhastinê ve wekî dîlên şer bi wan re hatiye kirin, û bi biryara hikûmeta Sovyetê piştre li navçeyên Agdam, Laçîn, Eyûlax û Kelbecerê yên Komara Azerbaycanê hatine belavkirin. Di 10ê kanûna pêşîn a 1947an de bo kampeke li ser Deryaya Xezerê li paytexta Komara Azerbaycanê Bakûyê hatine veguhestin, û di 23yê heman mehê de cil û bergên leşkerî wergirtine, û rojane heşt saetan di bin çavdêriya efserên Komara Azerbaycanê de perwerdeya leşkerî werdigirtin, û di heman demê de, rojane çar saetan ji aliyê hin hevalên xwe yên xwendewar ve dersên fêrbûna zimanê kurdî werdigirtin.
Piştî reftarên xerab ên Cefer Baqirov li hember hevalên wî, Barzanî biryar da ku koma xwe ya leşkerî di 29ê tebaxa 1948an de ji Azerbaycanê veguhezîne komelgeha Cercûkê ya nêzîkî paytexta Ûzbêkistanê Taşkentê, li wir wan perwerdeya xwe ya leşkerî berdewam kirin.
Di adara 1949an de, ew û hevalên wî bi şêweyê koman bi trênê li ser gundên hevkariyê yên Yekîtiya Sovyetê hatine belavkirin û di zeviyên Kolxozê de (erdê ku xelkê ji hikûmetê kirê dikir û piştre para hikûmetê jê didan) kar kirin.
Piştî hewldanên mezin û şandina çend nameyan ji aliyê general Barzanî ve bo Stalîn, Stalîn di dawiyê de nameyek wergirt ku tê de Barzanî behsa êş û azarên hevalên xwe kiribû, û tavilê biryar da komîsyoneke bo lêkolîna rewşa hevalên Barzanî pêk bîne, û biryara komîsyonê di dawiyê de ew bû ku ew li bajarê Ferîvskî bên komkirin, lewma di mijdara 1951ê de berê xwe da bajarê Ferîvskî yê Sovyetê, û ji wir bo Salxozê hejmar 9 beşa duyem li lîwaya Taşkentê hatiye veguhestin.
Piştî şoreşa 14ê tîrmeha 1958an li Îraqê û vegera general Mistefa Barzanî, di 25ê sibata 1959an de ew û hevalên wî li gorî madeyên (3) û (7) û xala (a) ya madeya (10) û kar bi madeya (11) li gorî qanûna hejmar (19) a sererastkirî ya sala 1959an ketin ber lêborîna giştî.
Di 16ê nîsana 1959an de bi hevalên xwe re bi keştiya Krûziya ve bi rêya bendera Besrayê ya başûrê Komara Iraqê vegeriyan Kurdistanê.
Çavkanî:- Hemîd Gerdî, Pûxtê Mêjûname, çapa yekem, (Hewlêr - Dezgeha Çap û Weşana Aras - Çapxaneya Wezareta Perwerdeyê - 2004).
- Aras Hiso Mîrxan 62 Roj Ligel Barzanî da Çûna Barzaniyan bo Yekîtiya Sovyetê di bîranînên fermandeyê şehîd Heso Mîrxan Cajokî, çapa yekem (Hewlêr - Çapxaneya Rewşenbîrî – 1997).
- Mesûd Barzanî, Barzanî û Bizûtneweya Rizgariya Kurd 1931-1958, (Dihok - Çapxaneya Xebat – 1998).
- Arşîva Desteya Ensîklopediya Partiya Dêmokrata Kurdistanê.
- Nivîsa biryara komîsyona lêborîna giştî bo vegerandina rûmetê bo şehîdên şoreşa Barzan, kovara Rizgarî, hejmar 3,2, çapxaneya Rabitê, Bexda, 1ê nîsana 1959an.