Doğumu Behcet Abdülhalik Abdülkadir 1917 yılında Duhok ilinin Akre ilçesinde doğdu. Sovyetler Birliği'nde eğitim gördü, 1953 yılında mekanik kursuna katıldı, 1954 yılında marangozluk ve elektrikli aletler kursuna katılmak üzere Taşkent şehrine gönderildi. 1954 yılında 9. Bölüm marangozluk atölyesi 682 numaralı atölyede işe başladı, aynı yıl 3 numaralı marangoz oldu, 1955 yılında ise 5 numaralı marangoz oldu ve Özbekistan'ın Vrevskiy kentinde endüstriyel ve tarımsal mühendislik diploması aldı. 1979 yılında Traktör ve İhracat kurumunda tercüman olarak atandı, Kürtçe ve Rusça dillerini biliyordu, 1980 yılında emekliye ayrıldı ve aynı yıl vefat etti.
Mücadele SayfalarıGeneral Mustafa Barzani, Doğu Kürdistan'dan döndükten ve Sovyetler Birliği'ne gitmeye karar verdikten sonra, Barzani'ye yolculuğunda eşlik etti; Kotur ve Maku Köprüsü savaşlarına katıldı. Büyük zorluklar ve aşırı yorgunluktan sonra, İran ile Sovyetler Birliği sınırında bulunan Aras Nehri'ni 18 Haziran 1947 tarihinde geçti.
Sovyetler Birliği'ne ulaştıktan sonra, 19 Haziran 1947 tarihinde, kendisi ve tüm yoldaşları Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Nahçıvan şehrinde, askerler tarafından korunan dikenli tellerle çevrili açık bir kampta kırk gün boyunca tutuldular. Yiyecek, kıyafet ve ulaşım açısından savaş esiri muamelesi gördüler. Sovyet hükümetinin kararıyla daha sonra Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Ağdam, Laçın, Ayolah ve Kelbecer bölgelerine dağıtıldılar. 10 Aralık 1947 tarihinde Azerbaycan Cumhuriyeti'nin başkenti Bakü'deki Hazar Denizi kıyısındaki bir kampa nakledildiler. 23 tarihinde askeri üniformalarını aldılar ve Azerbaycan Cumhuriyeti'nden subayların gözetiminde günde sekiz saat askeri eğitim alıyorlardı. Aynı zamanda, eğitimli bazı yoldaşlarından günde dört saat Kürtçe dersleri alıyorlardı.
Cafer Bakırov'un yoldaşlarına yönelik kötü muamelesinden sonra, Barzani askeri grubunu 29 Ağustos 1948 tarihinde Özbekistan'ın başkenti Taşkent yakınlarındaki Cercuk kampına nakletmeye karar verdi ve burada askeri eğitimlerine devam ettiler.
Mart 1949 ayında, kendisi ve yoldaşları trenle gruplar halinde Sovyetler Birliği'ndeki kolektif köylere dağıtıldı ve Kolhoz çiftliklerinde (halkın hükümetten kiraladığı ve ardından bir kısmını hükümete pay olarak verdiği arazi) çalıştılar.
General Barzani'nin Stalin'e gönderdiği birçok mektup ve büyük çabalardan sonra, Stalin sonunda Barzani'nin yoldaşlarının çektiği acıları anlattığı bir mektubu aldı ve derhal Barzani'nin yoldaşlarının durumunu araştırmak üzere bir komisyon kurulmasına karar verdi. Komisyonun nihai kararı, onların Vrevskiy şehrinde toplanmaları yönünde oldu. Bu nedenle Kasım 1951 tarihinde Sovyet Vrevskiy şehrine gitti ve oradan Taşkent tugayının 2. bölümü olan 9 numaralı Solhoz'a nakledildi.
Irak'taki 14 Temmuz 1958 devriminden ve General Mustafa Barzani'nin dönüşünden sonra, 25 Şubat 1959 tarihinde, 1959 sayılı değişikliğe uğrayan 19 sayılı yasanın (3) ve (7) maddeleri, (10) maddesinin (a) fıkrası ve (11) maddesi uyarınca genel aftan yararlandı.
16 Nisan 1959 tarihinde, yoldaşlarıyla birlikte Kruziya gemisiyle Irak Cumhuriyeti'nin güneyindeki Basra Limanı üzerinden Kürdistan'a döndü.
Kaynaklar:- Hemîd Gerdî, Puxtey Mêjûname, Birinci Baskı, (Hewlêr - Aras Basım ve Yayın Kurumu - Eğitim Bakanlığı Basımevi - 2004).
- Aras Hiso Mîrxan, 62 Roj Legel Barzanî da Çûwnî Barzanîyekan bo Yekêtî Sovêt le Yaddashtî Fermanderî Şehîd Heso Mîrxan Jajokî, Birinci Baskı (Hewlêr - Roşenbîrî Basımevi – 1997).
- Mesud Barzani, Barzanî u Bizûtnewey Rizgarîxwazî Kurd 1931-1958, (Duhok - Xebat Basımevi – 1998).
- Kürdistan Demokrat Partisi Ansiklopedisi Heyeti Arşivi.
- Nes Kararî Licney Efûyî ‘am berdî Î’tîbar îlî Şehîdanî Şorşî Barzan, Rizgarî Dergisi, Sayı 3،2, El-Rabita Matbaası, Bağdat, 1 Nisan 1959.