Cumhuriyetin hezimeti ve Barzani güçlerinin Irak topraklarına çekilmesinin ardından, İran ordusu ve hükümet yanlısı aşiretlerle savaş ve çatışmaların yeni bir aşaması başladı; bu çatışmaların bir kısmı İran ordusu ve destekçileri için ağır darbeler oldu. Bu geri çekilme sırasında Barzani güçleri ile İran ordusu arasında gerçekleşen bu çatışmalardan biri de Sofiyan Muharebesi'dir. Nilos Muharebesi'ndeki zaferin ardından Barzani güçlerine, İran ordusunun bir kısmının Nalos nahiyesinin 10 kilometre güneyinde bulunan Sofiyan köyünde konuşlandığı bilgisi ulaşır ve bu durum Barzani güçlerini bu yeri hedef almaya iter. Bu nedenle, 17 Mart 1947 günü sabah saat 7'te, daha önce Mameş ve Mengur aşiretlerinin kontrolünde olan ancak sonradan terk ettikleri Sofiyan'daki İran ordusu güçlerine yönelik saldırı başlatıldı.
Başlangıçta Barzaniler, İran güçleriyle 12 saat süren çatışmanın ardından topçu gücü ve ağır silahlardan yararlanarak bölgedeki tepelerin kontrolünü ele geçirmeyi başardılar. Bu çatışmada Barzani güçlerinden sekiz kişi şehit oldu ve 12 kişi yaralandı. İran tarafında ise Rıza Karabaği adında bir subay ve bir asker öldürüldü, 11 kişi de Barzaniler tarafından esir alındı. İran ordusu, Nalos'ta olduğu gibi Sofiyan'da da yenilgiye uğradığını görünce, Luristan Süvari Alayı, iki topçu alayı ve savaş uçaklarından yararlanarak karşı saldırıya geçti. Kötü hava koşullarında gerçekleştirilen bu saldırı sonucunda Barzaniler geri çekilmek zorunda kaldı?!.
Ancak burada, Barzanilerin Sofiyan Muharebesi'nde yenildiğini öne sürmek isteyen kiralık İranlı gazeteci Besyani'nin görüşünün yalan olduğunu kabul etmeliyiz; çünkü her şeyden önce o, İran makamlarının olayları aktarmasına izin verdiği, çoğu zaman İran güçlerini galip, Barzanileri ise mağlup gösteren bir gazeteciden ibaretti. Bu taraflılığın bir örneği, Üsteğmen Karabaği ve bir grup askerin öldüğü Sofiyan Muharebesi'nde ortaya çıktı; burada bu yenilgiyi, 16 Barzani peşmergesinin şehit olduğu ve 20 kişinin yaralandığı bir zafer olarak değiştiriyor ki bu gerçekte yalandan başka bir temele dayanmıyor. Çünkü bahsedildiği üzere Sofiyan Muharebesi patlak verdiğinde, kötü hava koşulları ve yağış nedeniyle İran ordusu bulunduğu yerde hareket edemedi ve tam da bu sebep Barzanilerin zaferiyle sonuçlandı.
Öte yandan gazeteci Besyani, bu savaşta hava gücünden yararlanıldığından bahsediyor ki bunun İran ordusu lehine propagandadan başka bir şey olmadığını söyleyebiliriz; çünkü İran Hava Kuvvetleri'nin elindeki uçaklar, kötü havada uçacak ve dağlık bir bölgedeki hedeflerini vuracak kadar gelişmiş değildi. Diğer taraftan, Pehlevi döneminde yazılan ve (Tarih-i Pencah Sale-i Niru-yi Zemini-yi Şahanşahi-yi İran - İran Şahanşahlık Kara Kuvvetleri'nin Elli Yıllık Tarihi) başlığını taşıyan, İran ordusunun kendi merkezine ait kitap dahil olmak üzere, Üsteğmen Karabaği güçlerinin yenilgisinin nedenini bölgedeki hava koşullarının saldırı için kötü olmasına bağlayan başka bir İranlı kaynak bulunmamaktadır ve hiçbir şekilde hava kuvvetlerinden yardım alındığından söz etmemektedir.
Kaynaklar:1- Necef Guli Pesyan, Ez Mahabad-ı Hunin ta Kerane-i Aras, (Şirket-i Sahami-yi Çap- Tahran- 1328).
2- Alaeddin Secadi, Şoreşekani Kurd, (Çapxaney-i Me'arif- Bexda- 1959).
3- Sephed Muhammed Kazımi, Serheng 2-i Stad Menuçehr Elborz, Tarih-i Pencah Sale-i Niru-yi Zemini-yi Şahanşahi-yi İran, Tahran, 2535.