Hükümet güçlerine karşı çeşitli bölgelerde sürekli eylemler ve saldırılar düzenlemek, Peşmerge saflarına ve gerilla savaşına güç ve moral katmıştı. 6 Aralık 1986 Şeyhan Bölge Komitesi sorumlusu Şimal Zebari komutasındaki bir Peşmerge birliği, Swaretuka ile Zawite arasında pusu kurmaya karar verdi. Irak ordusuna bağlı iki zırhlı araç ve iki Eva tipi askeri araçtan oluşan bir askeri gücün, sabahın erken saatlerinde Swaretuka ile Zawite arasında denetim ve yol güvenliği sağlamak amacıyla gidip geldiği, ancak temel amaçlarının bölgedeki Peşmerge hareketliliğini engellemek olduğu bilgisine ulaştıktan sonra([1]). Peşmerge güçlerinin savaş ve eylemlerinin bir parçası da, bu tür çatışmalarda hükümetin askeri güçlerine büyük zararlar verebilecekleri pusu kurma eylemleriydi([2]).   

Bu eylemi gerçekleştirmek üzere görevlendirilen Peşmerge gücü 50 Peşmerge'den oluşuyordu; kendilerini hazırladılar ve planlarını şu şekilde kurguladılar:

10 Peşmerge'den oluşan bir grup, yolun alt kısmındaki bir köprüde, hükümetin askeri gücü yaklaşıp üzerlerine gelene kadar gizlendiler. Güç yaklaştığında derhal harekete geçip kurşun yağmuruna tuttular.

Diğer bir grup ise Doçka ve Biksi gibi ağır silahlarla yolun üst kısmından durumu gözlemliyordu. Eğer ilk Peşmerge grubu görevini tamamlarsa, olay yerindeki Peşmerge gücünü korumaları, bölgedeki askeri noktaları hedef alıp ateş açmaları ve ayrıca Duhok ve Sarsing'den vurulan askeri gücün yardımına gelmek isteyen birlikleri engellemeleri gerekiyordu([3]).

Tüm Peşmerge gücü gece yola çıkarak eylem yerine yakın bir yere ulaştı. Ardından gizlenme planı yapılan Peşmerge grubu, yolun altındaki köprüye giderek pusu kurdu. İkinci grupları ise ilk gruptan (300 – 400) metre uzakta, belirlenen yerlerine yerleştiler.

Hava aydınlandığında Peşmergeler askeri gücün gelmesini bekliyorlardı ancak gecikmişlerdi. Peşmerge gücü, gelişlerinin gecikmesinden dolayı kısmen endişeliydi; hatta ihbar edildiklerinden ve planlarının açığa çıktığından şüphelendiler. Bu yüzden yoldan geçen herhangi bir askeri aracı hedef alıp ateş açmaya karar verdiler. Saat sabah 7 olduğunda, aniden Sarsing'den Duhok'a giden asker dolu bir Eva belirdi. Askeri araç üzerlerine geldiği anda köprünün her iki tarafındaki Peşmergeler dışarı fırladı ve (R.P.G) ile Kalaşnikof silahlarıyla yoğun ateş altına alarak aracı imha ettiler. İçindeki tüm askerler öldürüldü, sadece bir asker sağ kurtuldu ve o da esir alındı. Peşmergeler ölü askerlerin yanına giderek Kalaşnikof türündeki silahlarını topladılar.

O esnada Duhok'tan bir askeri güç ve Sarsing'den bir başka güç, askerlerine yardım etmek için çatışma yerine ulaştılar. Peşmerge ve askerler birbirleriyle çatışmaya girdiler ve savaş şiddetlendi. Ordunun tank ve zırhlı araçları askeri Eva'ya ulaşmaya çalıştı ancak Peşmerge'nin güçlü savunması karşısında başarılı olamadılar. Öğlene kadar süren çatışmanın ardından Peşmergeler tekrar bir araya gelerek geri çekilme kararı aldılar. Irak rejimi, Peşmerge'nin dilediği zaman ve dilediği yerde saldırıp güçlerine büyük zarar vermesi nedeniyle bu eylemden dolayı oldukça üzgün ve endişeliydi; bu yüzden Irak ordusu intikam almak için Mizuri bölgesini topçu ateşine tuttu([4]).         

Kaynaklar:
  1.  Mesud Barzani, Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi, Dördüncü Cilt, 1975-1990 Gulan Devrimi, İkinci Bölüm, Birinci Baskı, Roksana Matbaası, 2021.
  2. Şimal Zebari, Gulan Devrimi'nde Gizli Kalan Bazı Gerçekler, Birinci Baskı, Rojhilat Matbaası, Erbil – 2015.
  3. Swaretukahttps:// 3arf.org/wiki/

[1]- Şimal Zebari, Gulan Devrimi'nde Gizli Kalan Bazı Gerçekler, Birinci Baskı, Rojhilat Matbaası, Erbil – 2015, s.352.

[2] - Mesud Barzani, Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi, Dördüncü Cilt, 1975- 1990 Gulan Devrimi, İkinci Bölüm, Birinci Baskı, Roksana Matbaası, 2021, s.62.

[3]- Şimal Zebari, aynı kaynak, s.352.

[4] - Şimal Zebari, aynı kaynak, s 354